بلكه متمركز بر اين مطلب است كه نوح - عليه السلام - نمونهء برجستهاى براى تحمّل رنج در راه خدا و استقامت داشتن بر راه و روش رسالت على رغم چالشهاى خطرناك پياپى بوده است ، بدان سان كه او - سلام اللَّه عليه - نهصد و پنجاه سال
أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِينَ عاماً
، « 1 » رنج و تلخى رفتار قوم خويش را تحمل كرد كه بر باطل پافشارى مىكردند ، و در برابر حق به گردنكشى مىپرداختند ، و سخت به مكّارى مشغول بودند ، و با وجود اين او از هدفهاى خويش منحرف نشد و روش خود را تغيير نداد ، و اين استقامت درسى بزرگ به ما مىدهد ، بدان سبب كه از امور ثابتى بود كه هيچ تغييرى را نمىپذيرفت . . . آرى روشهاى خود را تغيير مىداد و گاه آشكارا دعوت مىكرد و گاه به صورت اعلان و گاه پنهانى ، و كمترين شكّى دربارهء آن حق كه در دست وى بود ، به سبب تكذيب قومش بر وى عارض نشد ، در صورتى كه بشريت آن روز مخالف با دعوت او بود ، / 391 و همچنين به سبب آن كه يارى خدا به او دير مىرسيد ، بلكه كاملا بر عكس اين بود ، و هر چه بيشتر در راه حق پيش مىرفت و تسليم فرمان پروردگار خويش بود و به يارى او يقين داشت .
عناد مقدسى كه نوح ( ع ) به آن متصف بود ، او را سمبل افراد مكتبى ( دعوت كنندگان و رهبران ) در سراسر تاريخ قرار داد ، و در نتيجه يكى از فرستادگان اولو العزم شد ، و آن هم عزمى كه تمام بشريت به ايستادگى در برابر آن قيام كرد . . . پس رحمت خدا بر تو باد اى پير فرستادگان ! و حقا كه تو آيت عزم و استقامتى !
هامش
( 1 ) - العنكبوت / 14 .