/ 35 خانوادهء او با آن قضيه و هدفها در واقع دشمنى با خود او است ، حتى اگر اين دشمنى به صورت پاكيزه و سفيدى از لحاظ تظاهر كردن به دوستى او آشكار شود .
چون مؤمنى از اين دشمنى خود را دور نگاه ندارد ، عاقبت كار او خسران و زيان است ، بدان سبب كه گردنكشان و مترفان و در تنعّم دنيا غرق شدگان و تنبلان و مرتجعان به خوبى از استفادهء از سلاح خانواده عليه مؤمن رسالتى آگاهاند ، و پيوسته در آن مىكوشند كه از راههاى گوناگون تهديد و تشويق از اين سلاح مؤثر عليه مؤمنان و افراد مكتبى بهرهبردارى كنند .
«
فَاحْذَرُوهُمْ
- پس از ايشان بر حذر باشيد . » يعنى از پيش خود را آمادهء رو به رو شدن با ايشان سازيد ، و عليه دشمنى آنان پناهگاهى براى خود آماده داشته باشيد . و فرمان خداى تعالى به رعايت كردن جانب احتياط در اين جا ، و سپس دعوت او به تسامح و چشمپوشى ، دليل بر آن است كه اين دشمنى آن نيست كه به حدّ قتال و كشتن برسد ، بلكه عداوتى پنهانى است كه هدف آن سست كردن و از كار بازداشتن طرف مخالف است و مىخواهد از جهاد انسان مؤمن جلوگيرى به عمل آورد .
و در اين جا نكتهاى قابل توجه وجود دارد كه در وزن كلمات آيه از ديدگاه بلاغتى آشكار مىشود ، چه خداوند « عدوّا » را به صورت مفرد آورده و سپس به صورت جمع گفته است كه :
فَاحْذَرُوهُمْ
، چه گاه ممكن است دشمن يك نفر از ايشان بوده باشد ، ولى چون مندرج در ميان فرزندان و مؤثر در آنان است ، مؤمن ناگزير بايد از همه پرهيز كند و از هر كلمهء ظاهرا محبت آميزى كه به منظور بازداشتن او از كار ادا مىشود ، بيمناك باشد ، خواه از مادرش بوده باشد يا پدرش يا همسرش يا خواهرش و يا برادرش ، و تنها با همين احتياط و حذر كردن است كه مىتواند از اظهار محبتى كه بسيارى از مردم گرفتار آن مىشوند خود را خلاص كند ، چه بسيار است نقشهها و قرارهاى صائب و درستى كه با پيدا شدن قطرهء اشكى در زير پلك زنان يا كلمهء حاكى از محبتى كه از پدر يا مادرى شنيده شده باشد ، باطل شده است ؟ ! !