بعضى از ترسايان و جهودان نسبت به عيسى و عزيز - عليهما السلام - انجام دادهاند ، پس طاعت براى رهبرى است و عبادت و پرستش تنها به خدا اختصاص دارد .
اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ
- خدا يگانه است و إله و معبودى جز او وجود ندارد ، پس مؤمنان بايد بر خدا توكل كنند . » تأكيد قرآن بر ضرورت توحيد و توكل در ضمن فرمان او به فرمانبردارى از خودش و از رسولش براى آن است كه دو سبب آدمى را به تخلّف از اين دو فرمانبردارى دعوت مىكند :
اول : شرك به خداى سبحانه و تعالى است به صورت شركى مبدءى و به پيروى از افكار و فلسفههاى گمراه كننده ، يا به صورت شركى عملى از طريق خاضع شدن نسبت به ارادههاى ديگر جز ارادهء خدا براى دست يافتن به شهوات و مصلحتها ، يا پيروى كردن از طاغوتها و ركوع كردن در برابر ايشان . و براى بالا رفتن انسان به افقهاى فرمانبردارى از خدا و تسليم شدن به او و به رهبرى حق ، لازم است كه نخست از رسوبهاى شرك پاك شود ، و از غل و زنجيرهاى آن رهايى يابد ، / 33 و به چالش با شركاى پندارى بپردازد .
دوم : ناتوانى و شكست خوردن در برابر فشارها و چالشهاى متضاد با خط رسول و قيادت الاهى ، كه آشكارترين صورتهاى چالش و فشار در مواجههء با نظام اجتماعى در همهء ابعاد سياسى و اقتصادى و اجتماعى و اخلاقى آن آشكار مىشود ، و بر مؤمن واجب است كه با وجود اين بر خط مستقيم توحيد استوار باقى بماند ، كه اين خود نيازمند ارادهء سخت و صلبى است كه او را از كوهها سختتر جلوهگر سازد ، و اين ارادهها را با طلب يارى و مدد از صاحب توانايى گسترده و نامحدود و توكل كردن بر او به دست خواهد آورد . و نهضتهاى مكتبى و مجاهدان براى ايستادگى در مسير تغيير ، سخت به توكل بر آفريدگار آسمانها و زمين ، و پناه بردن به دژ ولايت و عزت و قدرت او نيازمندند .
[ 14 ] وحى الاهى يكى از نيرومندترين و خطرناكترين چالشها را كه