تَقَوَّلَ عَلَيْنا بَعْضَ الْأَقاوِيلِ ( 44 ) لَأَخَذْنا مِنْهُ بِالْيَمِينِ ( 45 ) ثُمَّ لَقَطَعْنا مِنْهُ الْوَتِينَ ( 46 ) فَما مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حاجِزِينَ ( 47 ) وَ إِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقِينَ ( 48 )
وَ إِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنْكُمْ مُكَذِّبِينَ ( 49 ) وَ إِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكافِرِينَ ( 50 ) وَ إِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِينِ ( 51 ) فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ ( 52 )
معناى واژهها
36 [ غسلين ] : پليدى چركى است كه از تنهاى اهل آتش روان مىشود و وزن آن وزن فعلين از غسل است .
/ 291
پس او حقّ يقين است
رهنمودهايى از آيات :
هر انسان در حالى به دنيا مىآيد كه در برابر وى دو راه و تنها يك فرصت وجود دارد : يكى راه حق كه به بهشت و نعيم جاودانى مىانجامد ، و ديگرى راه باطل كه به عذاب و آتش منتهى مىشود ، و اما فرصت عمر او است كه در يكى از دو راه آن را سپرى مىكند ، يعنى يا بهشت را برمىگزيند و براى رسيدن به آن تلاش مىكند ، و يا راه رسيدن به آتش و عذاب را در پيش مىگيرد ، پس دنيا تنها خانهء آزمايش و عمل است ، و در آن هنگام كه « واقعه » وقوع پيدا مىكند و آدمى در معرض حساب قرار مىگيرد ، ديگر تبديل و تحويلى امكانپذير نيست ، بدان جهت كه آخرت سراى حساب است و بس .
در آخرين درس از سورهء حاقّه قرآن ما را رو در رو در مقابل اين حقيقت قرار مىدهد و تأكيد مىكند كه در آنجا دو عاقبت و دو گروه وجود دارد : يكى