براى خدا و تقرب به او نيست ، يا براى معتقد بودن به رهبرى دينى ، بلكه براى رفع نيازى در جان خود او است كه مىخواهد جامعهء دينى براى مصالح و هوا و هوسهاى خود مورد بهرهبردارى قرار دهد ، خواه اقتصادى باشد يا سياسى يا اجتماعى ، تا آنان را در آن خط سياسى يا اجتماعى قرار دهد كه از لحاظى مناسب حال او است ، و فتواهايى به چنگ آورد كه ، از سوى ديگر ، خدمت هدفهاى او قرار گيرد .
آيات قرآن نيروهاى اترافى فشار را به دو گروه تقسيم كرده است :
گروه اول : تكذيب كنندگان كه به رسالت و رسول ايمان ندارند ، همچون طاغوتهايى كه آشكارا تكذيب مىكنند ، و همچون نيروهاى مستكبر در زمان حاضر ما ، كه شبيهترين كسان به كافرانند ، و در آن شك نيست كه اينان نيز در برابر امت مسلمان طمعها و آرزوهايى دارند ، و در نتيجه به آن مىكوشند كه در رهبرى مجتمع اسلامى دينى و در تحت فرمان گرفتن آن مؤثر باشند .
آنان - همچون گروه دوم - در ابتداى كار به آن نمىپردازند كه دستگاه دينى را براندازند ، بلكه سعى مىكنند تا آن را به صورتى مسخ و دگرگون شده و تهى از محتواى مكتبى آن باقى گذارند ، و بر آن همچون مركبى براى دست يافتن به مصالح خويش سوار شوند .
«
فَلا تُطِعِ الْمُكَذِّبِينَ
- پس به فرمان تكذيب كنندگان مباش . » قرآن پليدى تجسم يافتهء ايشان را در نقشهء مسخ و ميانتهى نشان دادن دين كه آنان به آن اشتغال دارند ، آشكار و رسوا مىسازد ، و مىگويد كه آنان در اين امر تلاش مىكنند كه بعضى از ارزشها و ايستارهاى رهبرى را براى مصالح خويش تغيير دهند ، و دين حق را با اموال خود مبادله كنند ، و تو گويى كه قضيهء حق ، همچون تجارت ، با خريد و فروش سازگار است . پس لازم است كه قيادت و رهبرى / 207 دينى ( براى نوميد شدن مترفان در رسيدن به خواستهء خود ) بر ترازى بالا از تقوا و ترس از خدا قرار داشته باشد و زيورهاى دنيا نتواند او را از حق منحرف سازد ، و نيز در مستوايى عالى از هوش سياسى و آزمودگى ادارى و زيركى اجتماعى بوده باشد كه بتواند مكر آنان را ، هر اندازه كه پوشيده و محكم باشد ، كشف كند ، و به همين