دارم و حفظ كنم ، اهل خانهام را چگونه حفظ كنم ؟ گفت : « آنان را به چيزهايى فرمان ده كه خدا آنان را به آن فرمان داده است ، و از چيزهايى بازشان دار كه خدا آنها را نهى كرده است ، پس اگر فرمان تو را ببرند ، / 112 آنان را حفظ كردهاى ، و اگر نافرمانيت كنند ، آنچه را كه بر عهدهء تو بوده است به انجام رسانيدهاى » ، « 14 » و اين روايت در اين باره تأكيد مىكند كه خواندن به سوى خدا مسئوليتى واجب بر مؤمن در محيطهاى خانواده ( همسر و فرزندان ) است ، و بر او واجب است كه همچون فرستادهاى از پروردگارش در آن جا باشد و آنان را به حق بخواند و از باطل نهى كند ، و اين كه دعوت را قبول نكنند ، مسئوليت را ساقط نمىكند ، چنان كه از امام صادق - عليه السلام - در اين باره پرسيدند كه : چگونه آنان را نگاه دارند ؟
گفت : « فرمانشان دهيد و نهيشان كنيد » ، گفتند : ما امر و نهى مىكنيم ولى آنان نمىپذيرند ؟ گفت : « چون امر و نهى كنيد ، آنچه را كه بر عهدهء شما بوده است انجام دادهايد » . « 15 » و شايد حفظ از آتش و دور كردن از آن از راه دورى گزيدن از گناهان و سيئات و متمركز ساختن توجه بر صفاتى صورت پذير شود كه در آيهء بعدى دربارهء شخص و اهل خانهاش به آنها اشاره شده است . آيا آن آتشى كه خدا ما را به خوددارى از گرفتار شدن به آن خوانده ، چگونه است ؟
اولا : با سوختن مردمان و سنگها مشتعل مىشود .
«
وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ
- سوخت آن مردمانند و سنگها . » پس مردمان در اين جا كسانى نيستند كه با آتش مىسوزند و به شعلههاى آتش تبديل مىشوند ، بدان جهت كه هر چيز در دوزخ داراى طبيعت آتشى است ، پس آيا امكان آن هست كه سوختن با فعل و انفعالات ذرّهاى در جسم صورت پذير شود و به سرعت تبديل به خاكستر نشوند ، بلكه خدا پوستهاى ايشان را پس از سوختن عوض كند تا عذاب خوار كننده را بچشند ، يا به طريقى ديگر چنين شود ؟ چيزى در
هامش
( 14 ) - همان جا .
( 15 ) - همان منبع ، ص 373 .