اين كه در نزد پيامبر مقامى دارند و گنجينهء اسرار او به شمار مىروند ، كه اين دو راه از گستردهترين درهايى است كه رازهاى آدمى به ديگران از آن انتقال پيدا مىكند .
در صورتى كه فاش كردن اسرار پيامبر دور از ديد و شنيد او است ، از مراقبت خدايى كه پيامبرش را از اين افشاى راز با خبر كرده بود هيچ دورى نداشت .
«
وَ أَظْهَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ
- و خدا آن را بر او آشكار ساخت . » يعنى به او خبر داد كه همسرش راز او را پنهان نگاه نداشته است .
«
عَرَّفَ بَعْضَهُ وَ أَعْرَضَ عَنْ بَعْضٍ
- پارهاى از آن را آشكار كرد و از آشكار كردن پارهء ديگر خوددارى نمود . » كه اين جوهر وجود رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله - را از لحاظ اخلاق و فرزانگى بر ما آشكار مىسازد ، كه حفصه را بر همهء كارى كه كرده بود مورد سرزنش و عتاب قرار نداد ، بلكه قسمتى از كار او را آشكار كرد و چنان وانمود ساخت كه از باقى آن آگاهى ندارد ، و شايد آنچه كه از گفتن آن خوددارى ورزيد ، چيزى بود كه گرفتارى بزرگى را براى حفصه پيش مىآورد ، و آثارى منفى بر آن مترتب مىشد كه عاقبت خوشى نداشت ، و اين منتهاى حكمت هر شوهر در خانوادهء خويش است ، و نيز براى هر رهبر و پيشوا در برابر امّتش .
«
فَلَمَّا نَبَّأَها بِهِ قالَتْ مَنْ أَنْبَأَكَ هذا
- پس چون او را ( همسرش ) آگاه ساخت ، او گفت كه چه كس تو را از اين با خبر كرد . » شايد حفصه در آن هنگام به اين شك افتاد كه نكند آن كس كه خود او را از اين امر با خبر كرده پيغمبر را آگاه كرده است ، و از يادش رفت كه پيغمبر اسلام - صلّى اللَّه عليه و آله - با وحى پيوستگى دارد و مؤيّد از جانب / 109 خداوند سبحانه و تعالى است ، و پيامبر - صلّى اللَّه عليه و آله - در پاسخ او گفت :
«
قالَ نَبَّأَنِيَ الْعَلِيمُ الْخَبِيرُ
- مرا داناى آگاه خبر داد . » آن كس كه بر همه چيز محيط است . و ايستار رسول - صلّى اللَّه عليه و آله - در برابر همسرش كه راز خود را به او سپرده بود ، شايسته است كه مورد مطالعهء هر شوهر پيشوا و فرمانروا قرار گيرد ، و آن را روش عمل خود در اوضاع و