/ 102
چرا آنچه را خدا بر تو روا شمرده ناروا مىشمرى ؟
شرح آيات :
[ 1 ] گفتهاند : رسول اللَّه در روز نوبت حفصه در خانهء او بود ، و ماريهء قبطيّه به او خدمت مىكرد ، حفصه به حاجتى از خانهء خود بيرون رفت ، و در اين فرصت رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله - با ماريه همخوابه شد ، و چون حفصه از اين حادثه آگاهى پيدا كرد ، خشمناك شد و نزد رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله - رفت و گفت : يا رسول اللَّه ، در اين روز من و در خانهء من و بر بستر من چنين كردى ؟ ! و رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله - احساس شرمندگى كرد و گفت : « بس كن من ماريه را بر خود حرام كردم و پس از اين ديگر هرگز به او نزديكى نخواهم كرد » ، « 1 » و در روايتى از امام صادق - عليه السلام - آمده است كه به او گفت : « به خداى سوگند كه به او نزديكى نخواهم كرد » ، « 2 » و اين پيشامدى كه راويان دربارهء ناحيهاى از زندگى پيامبر با همسرانش نقل كردهاند ، سه حقيقت را براى ما آشكار مىسازد :
اول : از بزرگى اخلاق پيامبر - صلّى اللَّه عليه و آله - خبر مىدهد ، چه / 103 لازم بود از حقوق شخصى خود بدان شرط چشمپوشى كند كه از ناحيهء شرعى تعارضى با حقوق ديگران پيدا نكند ، و او محروميت و مشقتى را براى آسايش ديگران بر خود تحميل كرد ، و بدان گونه كه امير المؤمنين - عليه السّلام - توصيف
هامش
( 1 ) - تفسير قمّى ، ج 2 ، در تفسير همين آيه .
( 2 ) - همان جا .