مساله 180 : ايجاد فتنه و آشوب و خونريزى و تباهى بين ملتهاى ضعيف به منظور رفاه ملت خود و يا بين اصناف ملت خود به نام مذهب و قوم و نژاد و سمت و دين و به عناوين ديگر به منظور استحكام مقام خود ( تفرقهبينداز و حكومتكن ) حرام و موجب اعدام رئيس و مقامات بلند مسئول ، به عنوان مفسد و محارب مىشود
« إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً أَنْ . . . »
و اين امر يكى از فرقهاى حكومتهاى واقعى دينى و حكومتهاى مادى مىباشد كه به چنين افراد مدال افتخار مىدهند . و البته حكم اعدام توسط محكمه عادله صادر و اجراء مىشود نه توسط ديگران .
مساله 181 : بر مردم واجب است كه در مقابل دولتهاى ستمگر و هوسباز كه كشور و ملت را به سوى تباهى و فقر و جهل و خرافات و ايجاد رعب و خفقان و به دور از دين و قانون پيش مىبرند مقاومت فرهنگى و مبارزه غير مسلحانه نموده و زمام امور را به حكومت صالح بسپارند .
مساله 182 : مكلفين بايد بدانند كه غالبا تباهى دين و دنياى ملتها و دور افتادن از علم و صنعت و فرورفتن در ذلت ، ناشى از سركشى دولتها بوده است و خواهد بود و مهمتر اينكه بدانند سبب طغيان و استبداد دولتها سكوت و بىتفاوتى ملتها بوده و خواهد بود و