سوم : دورى از رشوتستانى است ، گرفتن و دادن رشوت هردو حرام است ، رشوت در أحكام شرعى در احاديث زياد مورد سرزنش قرار گرفته تا جاييكه در يك حديث آمده است : رشوت گرفتن در أحكام ( به منزله كفر ) به خداوند بزرگ است . اين عمل زشت كه توقع نمىرفت در محاكم اسلامى ديده شود با تاسف فراوان امروز يك عمل شايع و زبان زد خاص و عام است درحاليكه اين عمل از گناهان كبيره است . رشوت عبارت است از دادن مال يا هر كار ديگر كه حق طرف را إبطال كند يا باطل خود را حق بگرداند .
مساله 119 : در دانشكده شرعيات كه مربوط به قاضيان مىشود ، به اقرار آگاهان مسايل مورد نياز آنقدر كم و ناقص در بعضى از كشورها تدريس مىشود كه بههيچوجه براى قضاى شرعى و غير شرعى كفايت نمىكند و قهرا قضاى او به غير ما انز اللّه منجر مىشود . بر قوه مجريه و مقننه لازم است تدريس محصلان قضاء را كما و كيفا و ارتقاء دهند و امتحان سالانه آنان بسيار دقيق باشد .
مساله 120 : مناسب است رسالهاى در حكم رشوت و تقبيح آن نوشته شود و در دوره قبل از رسيدن به مقام قضاوت تدريس شود و نيز آنچه به تقواى قاضى مربوط مىشود به طرز موثر به او تفهيم گردد .
توضيح المسايل سياسى (فارسى) — صفحة 64
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص٦٤