درهرحال بايد محفوظ باشد و فرد توهينشده حق ندارد كه به توهين خود راضى شود .
مساله 325 : آمر فقط حق دارد كه كارمند متخلف زيردست خود را به مرجع قانونى براى تحقيق معرفى كند . اين حكم با اينكه اختصاصى به نظاميان نداشت به اين جهت ذكر شد كه احتمال خشونت در بين نظاميان و انتظاميان نسبت به افراد ملكى بيشتر است .
مساله 326 : چون مطابق قاعده اولى كار اجبارى - خصوصا با مزد كم - شرعا و عقلا جايز نيست و مجوَ جلب و احضار سربازان و پليس ، ضرورت و عجز مالى حكومت است بايد تلاش شود كه اجبار در خصوصيات جلب و احضار به حداقل برسد ، مثلا دولت حق ندارد افراد را اقلا از ولايتشان به ولايات دوردست بفرستد كه فشار بيشتر بر آنان وارد نشود و در فرض ضرورت افراد را در ولايات همجوار ولايات آنان بفرستد و خصوصيات روانى و همزبانى و امثال آنها را مراعات كند و در فرض مصلحت مهم كه بايد در ولايات دوردست اعزام شوند بايد در مقابل امتيازاتى آنان را راضى بسازد .
مساله 327 : تا حد ممكن با سربازان توسط پر كردن فورمه در خصوصيات محل و ولايت و حتى رفتن به قوه زمينى يا هوايى و امثال اينها مشوره صورت گيرد يا امتياز خاصى را در نظر بگيرند .
توضيح المسايل سياسى (فارسى) — صفحة 163
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص١٦٣