است ، قرآن مىفرمايد :
وَ تَعاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَ التَّقْوى وَ لا تَعاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ
، يعنى بر اعمالى كه موجب احسان و تقوى مىشود همكارى نماييد بر بدى و تجاوز همكارى نكنيد . از نظر علم اصول فقه ، امر به تعاون در جمله اول از براى مطلق رجحان كه شامل مستحب و واجب است و نهى در جمله دوم ظاهرا براى خصوص حرمت است .
مساله 226 : از باب احتياط ، لازم است اين جمعيتها ، چه احزاب و چه انجمنها و غيره در مقام ثبت در وزارت مربوطه بايد هدف و مرام خود را دقيقا به شكل كتبى اعلام بدارند و سران و موسسين آنها معلوم باشند و نيز جمع و خرج آنها و منبع درآمد آنان و مقدار فعاليتشان .
مساله 227 : اهداف اين جمعيتها در امور زير متصور است :
1 - خير و كمك رسانيدن اقتصادى به فقرا و مريضان و يتيمان بى سرپرست و افراد پير عاجز از كار و رهنمايى بيكاران براى كار و كمك به محصلين بىبضاعت در تحصيل علم و امثال اينها جمعيتى كه به فرمان خدا به اين اهداف تشكيل شود بسيار ثواب دارد و شايد از حج مستحبى و نماز مستحبى در مساجد و روزه گرفتن مستحبى در روزهاى تابستان نيكوتر باشد . دلايل دينى آنقدر زياد است كه نياز به