مساله 210 : آزادىهاى فردى و اجتماعى به تمام اقسام آن گاهى ارزشمند است كه در تكامل و رسيدن به كمال و اهداف والاى انسانى مورد استفاده قرار گيرد چون استبداد و خفقان حاكم بر محيط موجب حبس استعدادها از رسيدن به فعليت مىشود . و بدتر از آن اينكه خناسهاى مكارتر از شيطان مردم را بنام آزادى بر خلاف واقعيتها و حقايق منحرف مىسازند .
لذا استفاده معقول از آزادىها موقوف بر عقل رشيد و علم مناسب و تجربه كافى است و گرنه ، عقيده و نظر و اظهار نظر و سخنرانى و نوشتن كسانى كه تحت تاثير وسوسههاى خناس و يا تحت فشار مسايل جنسى قرار گرفتهاند ، جز ملعبهى شيطان و به عقب رفتن ( ارتجاع به معناى كلمه ) چيزى بيش نيست و جوانان هوشمند بايد شديدا مواظب خود باشند و به عبارت كوتاه هر فعل و حركت كه از غرايز مهار نشده صادر گردد ، آزادى حيوان در جنگل است ، كه در دريدن حيوانات ديگر و يا راندن آنها از طعمه ، خود را آزاد مىبيند كه اين آزادى نيست . خلاصه اين كه آزادى هدف مقصود نيست ، بلكه وسيله تكامل است و ثانى سوء استفاده از آزادى به آزادى جنگل و بدتر از آن تبديل مىشود كه نابودى اخلاق و مقام انسانيت است و ثالثا آزادى از خود حدودى دارد .
توضيح المسايل سياسى (فارسى) — صفحة 101
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص١٠١