لباس يا چيزى به من بده تا من بروم . حضرت به حسن مجتبى فرمود عبايى ، چيزى از خودت يا مال من براى عمويت بياور كه مى خواهد برود . عقيل پتو يا عباى كهنه و لباس كهنه على را گرفت و رفت . از خانه على كه بيرون آمد به شام رفت ، به محض اينكه به شام رسيد ، دوصدهزار درهم به او بخشيدند ، قرض عقيل توسط ديگران و در شام ادا شد ، از بيت المالى كه زيرنظر برادرش اميرالمومنين ( ع ) بود يك درهم نتوانست بردارد . على اين گونه خلافت كرد ؛ امور مردم را اداره و اموال آنان را حفظ مى كرد ، بُعد عبادى داشت ، عدالت داشت ، عارف و فيلسوف بود و در همان حال درشجاعت و امانت همتا نداشت .
شجاعت على ( ع )
در تمام جنگهاى صدر اسلام ، چه در زمان پيغمبر بزرگوار اسلام ( صلى الله عليه و آله ) و چه در دوران خلافت خود ، شمشير على معلوم و معروف بود كه تنها يك ضربت مى زد ، او به كسى دو ضربت نزد ، تنها يك ضربت على براى مرگ دشمن و طرف مقابلش كافى بود ، بعضى ها گفته اند كه شمشير على ، چه بر سر حريف مى زد يا به كمر او به يك ضربت ، دشمن را از ميان دو قسمت مى كرد ، نكته اينجاست ؛ على كه تمام عمرش در زمان پيغمبر اكرم