على بن ابيطالب ( عليه السلام ) در چنين خانه اى به دنيا آمد كه پدر و مادرش عاشق و دلباخته پيغمبر بودند و از جانب ديگر هر دو پناهگاه و تكيه گاه پيامبر در سختى ها و مشكلات ابلاغ رسالت بودند و على در چنين خانواده و از چنين پدر و مادرى متولد گرديد و در همان محيط بزرگ شد و او نيز يك سرباز جانباز پيغمبر اسلام ( ص ) بود بويژه كه بعدا على به خانه آنحضرت رفت و تربيت دائمى آن حضرت ( ص ) نصيب او شد .
درهمان دوران طفوليت و خردسالى وقتى كه مى ديد مشركان و ظالمان مكه ، پيامبر را سنگ باران مى كنند و على اين قدرت را در خود نمى ديد كه با مردان يا جوانان بزرگتر از خود پنجه در پنجه افكند و با مشت و لگد از پيامبر دفاع كند ، آنقدر دلسوز و عاشق پيامبر بود كه ديدن آزار او برايش غيرقابل تحمل بوده در نتيجه مى رفت و كسانى كه پيامبر را با سنگ مى زدند يا آزار مى دادند ، آنها را دندان ميگرفت و با چنگ و دندان از وجود پيغمبر دفاع مى كرد ، چون خوب مى فهميد كه از دستهاى كوچك او كارى بر نمى آيد ، اما همين قدر كه مى توانست با دندان از پيامبر دفاع كند ، همان كار را هم مى كرد و زمانيكه پيامبر نبوت خويش را اعلام فرمود ، على نخستين نفرى بود كه به او ايمان آورد ، ايمانى زلال و خالص و شفاف كه
انسان كامل يا شاه مردان (فارسى) — صفحة 14
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص١٤