بِسِيماهُمْ »
« 1 » مجرمين از صورتهاى خود شناخته مىشوند . شرايط روز قيامت با شرايط دنيا فرق مىكند ، در قيامت مثل دنيا كسى از انسان سؤال نمىكند كه گناه كردهاى يا خير ؟ !
« فَيَوْمَئِذٍ لا يُسْئَلُ عَنْ ذَنْبِهِ إِنْسٌ وَ لا جَانٌّ »
در آن روز نه از انسان و نه از جن ، از هيچكدام سؤال نمىشود كه گناه شما چيست ؟
« يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيماهُمْ »
به همان علائم كه به صورتش است شناخته مىشود . شرايط روز قيامت خيلى سخت است ، در آن روز انسان خجالت زده و رسوا مىشود . اين در مورد مجرمين بود ؛ اما در مورد مؤمنين مىفرمايد :
« وَ يُكَفِّرَ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ »
بدىهاى شما را مىپوشانيم ! اينكه مؤمنين داخل بهشت مىشوند ، براى ابد در آنجا باقى مىمانند يك موضوع است ، مىفرمايد : بدىهاى شان را نيز پنهان مىشود تا كسى از بدىهاى آنان نفهمد ،
« وَ كانَ ذلِكَ عِنْدَ اللَّهِ فَوْزاً عَظِيماً »
اين در پيشگاه خدا بزرگترين رستگارى است .
زندگانى دنيا مقطعى و كوتاه است ، انسان ثروتمند باشد ، فقير باشد ، قدرت داشته باشد ، ضعيف باشد ، هرچه باشد ، سرانجام همه مىگذرد و مرگ به سراغ همه مىآيد ، انسانها در دنيا ماندنى نيستند ، همه بايد بروند ، حتى عالم برزخ نيز موقتى است ، ممكن است برزخ ميليونها يا ملياردها سال باشد ؛ ولى كوتاه و محدود است ، يكوقتى قيامت مىشود ، همهى انسانها در آنجا حاضر مىشوند ، قيامت غير از عالم دنيا و عالم برزخ است ، انسان براى هميشه درآنجا باقى و مخلد است ؛ اگر
هامش
( 1 ) - الرحمن / آيه 41