مجيد بعد از اينكه پيغمبر را به عنوان شاهد ، بشير و نذير معرفى مىكند ، قرآن دوباره متوجه مسلمانان مىشود ، مىفرمايد :
ايمان به خدا و رسول
« لِتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُعَزِّرُوهُ وَ تُوَقِّرُوهُ وَ تُسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا »
به خدا و رسولش ايمان بياوريد و از پيغمبر خود حمايت كنيد تا او بتواند اسلام را بر مردم بقبولاند و خدا را صبح و شام تسبيح كنيد .
جمله
« لِتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ »
روشن است ، كه ضميرش به خدا و رسولش برمىگردد ، ما پيغمبر را فرستاديم تا شما به خدا و رسولش ايمان بياوريد ؛ اما ضمير
« وَ تُعَزِّرُوهُ وَ تُوَقِّرُوهُ وَ تُسَبِّحُوهُ »
اينكه مىگويد : تسبح كنيد ، تنها به خدا برمىگردد ، تسبيح مخصوص خداوند جل جلاله مىباشد . از اين سه جمله ، فقط جمله
« وَ تُعَزِّرُوهُ »
ضميرش به پيغمبر بر مىگردد ، يعنى از پيغمبر دفاع كنيد ، چرا ؟ براى اينكه خدا به دفاع مردم ضرورت ندارد ، كه بگويد از من دفاع كنيد ! معلوم است كه ضمير
« وَ تُعَزِّرُوهُ »
به پيغمبر بر مىگردد ؛ اما ضمير
« وَ تُسَبِّحُوهُ »
به خدا برمىگردد ؛ زيرا تسبيح مخصوص خدا است مىماند جمله
« وَ تُوَقِّرُوهُ »
كه مفسرين در مورد آن دو نظريه را بيان كردهاند ، يكعده مىگويند : ضمير
« وَ تُوَقِّرُوهُ »
به پيغمبر برمىگردد ، يعنى پيغمبر خود را تعظيم كنيد . عدهاى ديگر مىگويند : ضمير
« وَ تُوَقِّرُوهُ »
به خدا برمىگردد ؛ يعنى خدا را تعظيم كنيد . اين دو احتمال در اين جمله وجود دارد ، خداوند متعال جل جلاله خودش بهتر مىداند .