دروازهء بهشت برين است و آن كه بدان نرسد در دوزخ جايگزين . آيا كسى نيست كه از گناه توبه كند پيش / 74 از آن كه مرگش سر رسد ؟ آيا كسى نيست كه كارى كند ، پيش از آن كه روز بدبختيش در رسد ؟ بدانيد كه شما در روزهايى بسر مىبريد كه فرصت و اميد ساختن برگ است ، و از پس اين روزها مرگ است . آن كه اجل نارسيده ، ساز خويش برگيرد ، سود آن بيند و از مرگ زيان نپذيرد ، و آن كه تا دم مرگ كوتاهى كند ، حاصل كارش خسران است و مرگش او را موجب زيان » . « 103 »
ساعتهاى دنيا بهتر از ساعتهاى آخرت است
با آن كه ظاهر تعريف و شناسايى دنيا آن را در اذهان و نفوس ما كوچك و خوار مىنمايد ، ولى پروردگار ما از اين تعريف نمىخواهد كه قدر و ارزش دنيا را بكاهد تا ما همانند متصوّفان از دنيا روى بگردانيم . زيرا همين دنيا براى هر انسانى داراى اهميّت است ، از آن رو كه سراى تعيين سرنوشت ابدى است ، و هنگامى كه از امام على ( عليه السلام ) مىپرسند : كدام ساعت و زمانى برتر است و افضليّت دارد ؟ ساعتى از ساعتهاى دنيا يا ساعتى از ساعتهاى آخرت ؟ حضرتش پاسخ مىدهد : ساعتى از دنيا بهتر از ساعتهايى در آخرت است ، زيرا به يك ساعت فرصت دنيوى هزار ساعت ( به آخرت ) سود برند ، و چه بسا كه جاودانگى و خلود در بهشت را بدان يك ساعت بخرند ، مانند حرّ بن يزيد رياحى ، كه ميان توبه و شهادت او جز چند لحظه فاصله نيفتاد . در واقع خداوند مىخواهد طبيعت دنيا و طبيعت انسان را هنگامى كه بشر به دنيا دوستى مىپردازد و آن را هدف خود ، بدون توجّه به جلب خرسندى خدا مىگيرد ، براى ما بيان كند . و اين نكته از پايان اين آيه آشكار مىشود ، و پيوند و رابطه آن با آيهء بعد كه در آن به مسابقه به سوى خيرات دعوت مىكند ، روشن مىشود . بشر زمانى خود دنيا را هدف خويش قرار مىدهد كه
هامش
( 103 ) - نهج ، خ 28 ( به تقريب از ترجمهء دكتر شهيدى ، ص 28 - 29 ) .