لا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتالٍ فَخُورٍ ( 23 ) الَّذِينَ يَبْخَلُونَ وَ يَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَ مَنْ يَتَوَلَّ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ ( 24 )
معناى واژهها
16 [ الأمد ] : وقت طولانى ، و همان المدّ است ، يعنى زمان .
22 [ نبرأها ] : يعنى مىآفرينيم و به وجود مىآوريم .
23 [ تأسوا ] : اندوهگين شويد .
/ 54
زندگى دنيا جز كالاى فريب نيست
رهنمودهايى از آيات :
اگر منافقان به سبب دو رويى و نفسهاى بيمار خود به ورطهء گمراهى و انحرافى مىافتند كه تا پايان زندگى آنان ادامه مىيابد ، و مفتون فتنه مىشوند ، و ايمان آوردن را به امروز و فردا مىافكنند ، و شك مىكنند ، و آرزوهاى دور و دراز آنان را مىفريبد و شيطان بر آنان چيره مىشود و به بد سرانجام و قرارگاهى مىروند ، مؤمنان نيز در معرض خطرى ديگر قرار دارند كه در سخت دلى حاصل از مرور زمان تجسّم يافته كه اخگر ايمان را از دست مىدهند و رفته رفته كارشان به دگرگونى خطرناكى مىكشد كه قرآن آن را در كلمهء « فسوق » يعنى انحراف از راه درست ، خلاصه كرده است . آن گاه به سبب فسق و بيرون رفتن از چارچوب ارزشهاى ربّانى و آموزشهاى قرآنى ، دنيا به چشمانشان آراسته و زيبا مىآيد و بجاى آن كه آن را ميدان مسابقه به سوى خير قرار دهند آن را محل بازى و بيهودگى و فخر فروشى و آرايش و افزون جويى در داراييها و فرزندان مىگيرند . و بجاى آن كه دنيا را مزرعهء