از دقايق و ظرايف تعبير در اينجا گفتهء خداوند در به كار بردن كلمهء « مؤمنات : زنان مؤمن » است ، بدون آن كه به « مؤمنان : مردان مؤمن » كه زبان متداول قرآن است و شامل هر دو جنس ( مرد و زن ) مىشود اكتفاء كند ، و اين روست كه زنان نپندارند انفاق و جهاد در راه خدا تنها از وظايف مردان است . هرگز . . . زنان نيز به اندازهء توان خود مكلّفاند ، و اين خطاست كه زن تنها به آنچه ولىّ يا خويشاوندان او ادا مىكنند اعتماد و بسنده كند ، پس هر كس ملزم به سعى و كردار خويش است و نور و پاداش خود را به روز قيامت دارد .
آن گاه كه به سوى بهشت مىروند و از صراط مىگذرند از جانب خداوند به وسيلهء فرشتگان به آنان مژده مىرسد . و چه مژدهاى است آن ؟ ! مژدهاى براستى بزرگ .
«
بُشْراكُمُ الْيَوْمَ جَنَّاتٌ
- مژدهء شما امروز بهشتهايى است . » بسيار و گوناگون بسته به گوناگونى كارها و قدرها و مراتب ، «
تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها
- كه در زير آنها جويها روان است و شما در آنجا جاودانهايد . » اين از برترين و گرانقدرترين نعمتهاى بهشت است ، نعمتى هميشگى و زندگىاى جاودانه .
«
ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
- اين است همان رستگارى و كاميابى بزرگ ، » زيرا رهايى از دوزخ و رسيدن به بزرگترين آرزوهاى انسان يعنى جاودانگى است ، و هر انسانى پيش خود احساس مىكند كه چه قدر بيم از مرگ و پايان داشتن زندگى و خوشبختى او را مكدّر مىكند و بر هم مىزند ، از اين رو خداوند جاودانگى مؤمنان را ( در بهشت ) تضمين كرده است .
/ 42 و پيداست كه « بُشراكم » مبتدا و خبر آن « جنّات » است ، چنان كه بگوييم : اين چيرگى و توانمندى را مالك شو .
[ 13 ] امّا منافقان و دورويان كه از اين آيات روشنگر پيروى نكردند و به رهبرى مكتبى و امامت صالح سر نسپردند ، و كردارهاى نيك و اعمال صالح چون