مردان و زنان مؤمن را بينى كه نورشان در پيش روى آنان مىرود ، » زيرا كارهاى نيك خود را پيشاپيش و قبل از آن كه از اين سراى بروند ( بدان سراى جاويد ) فرستادهاند .
«
وَ بِأَيْمانِهِمْ
- و به دست راست ايشان . » دست راستى كه همواره تا آخرين رمق در راه خدا انفاق كرده تا آنجا كه نامهء اعمال و كارنامهء آنان كه به دست راستشان مىدهند به صورت نور و مژدهء بهشت در مىآيد . نور همان تجلّى واقعى كارهاى نيك ( و اعمال صالح ) و رهنمودى است كه آن را از آيات رسالت كه بر پيامبران نازل شده پيروى كردهاند ، و امامتى صالح كه آن را اختيار كردند و بدان سر سپردند و از بصيرتها و روشن بينيهايش پيروى كردند . امام باقر ( ع ) در تفسير اين آيه گفت : « در روز قيامت امامان مؤمنان پيشاپيش و در سمت راست آنان حركت مىكنند تا آنان را به جايگاههاى اهل بهشت در آرند ، » « 51 » و اين سخن غرابتى ندارد زيرا پروردگار ما پيامبر خود را به نور و چراغ نور افشان توصيف و تشبيه مىكند و گويد : «
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً . وَ داعِياً إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَ سِراجاً مُنِيراً
« 52 » - اى پيامبر ، ما تو را به رسالت فرستاديم تا بر مردم گواه و براى آنان مژده رسان و بيم دهنده باشى . و دعوت كنندهء آنان به اذن خدا به سوى او و چراغ فروزان باشى . » اين نور در دنيا وجود دارد ، امّا انسان آن را با چشم ظاهر نمىبيند بلكه بينا دل با چشم جان آن را مىبيند و در آخرت خداوند اين نور را آشكار مىكند . ما از انديشيدن در اين عبارت و بيان كه گويد / 41 « نورشان پيشاپيش و به دست راست آنان حركت مىكند » بدين نكته راه مىبريم كه مؤمن را كافى نيست به نورى كه از خارج راه او را روشن مىسازد بسنده كند ، بلكه بايد در دست او خود نورى باشد و روشندلى و بصيرتى داشته باشد كه در زمان مناسب از آن بهره جويد .
هامش
( 51 ) - نور الثقلين ، ج 5 ، ص 240 .
( 52 ) - الاحزاب / 45 و 46 .