پس از او بر فرزندانش نيكو مىگرداند » « 46 » و اين چنين ، پاداش به آخرت شمول مىيابد و در آنجا بيشتر و برتر است .
«
وَ لَهُ أَجْرٌ كَرِيمٌ
- او را مزدى با ارج باشد » در برابر سپاسگزارى انسان نسبت به پروردگار خود ، و تصرّف و رفتار نيك او در مورد نعمتهاى الهى خداوند نيز از او سپاسگزارى و حق شناسى مىكند . ما مىدانيم كه چون عطيّه و بخششى از دستى كريم برآيد و اعطا شود چه قدر بسيار است ، ولى نمىتوانيم گستردگى و نوع آن را هنگامى كه از جانب پروردگار جهانيان ، كه رحمتش بر همه چيز گسترده است ، اعطا مىشود دريابيم .
جاى آن دارد كه در پايان تفسير اين آيه عين سخن علّامه طبرسى را در بيان شروط وام نيكو ( يا قرض الحسن ) در اينجا نقل كنيم :
« اهل تحقيق گفتند : وام نيكو آن است كه ده صفت در آن گردآيد :
1 - اين كه از مال حلال باشد ، زيرا پيامبر ( صلّى اللَّه عليه و آله ) گفت :
« خداى تعالى پاكيزه است و جز پاكيزه را نمىپذيرد . » 2 - و اين كه از بهترين چيزهايى باشد كه انسان در تملّك دارد ، نه آن كه آهنگ انفاق بدترين و پستترين چيزهاى خود را كند ، به لحاظ اين گفتهء خدا كه :
«
وَ لا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ
- اموال پليد را به عنوان آنچه انفاق مىكنيد معيّن نكنيد . » 3 - و اين كه در حالى صدقه بدهد كه خود آن مال را دوست دارد و به زندگى خود علاقهمند و اميدوار است . بنا بر گفتهء پيامبر ( ص ) كه چون دربارهء صدقه از او پرسيدند گفت : « بهترين صدقه آن است كه آن را در حالى بدهى كه خود تندرست و علاقمند به آنى ، اميد زندگى دارى ، از فقر و تنگدستى مىترسى ، و آن تصدّق را چندان به تأخير نيندازى كه در دم واپسين بگويى گفتم : به فلان چنين ، و به فلان چنان ( دهيد ) . »
هامش
( 46 ) - همان مأخذ ، ج 96 ، ص 268 .