بخشد ، و همسر رسول اكرم ، خديجه دختر خويلد ( عليهما السلام ) نمونه و سرمشقى نيكو براى ماست . وى دارايى خود را براى به دست آوردن خرسندى خدا و جهاد در راه او به اسلام واگذاشت و تقديم كرد . حال كه اين مسئوليت بر عهده يكا يك افراد امّت نهاده شده ، شك نيست كه مسئوليت بيشتر متوجّه كسانى است كه خداوند آنان را از نعمت دارايى بهره داده است ، و از آنان مىخواهند كه در برابر خدا و امّت و تاريخ ، مسئوليت خود را بر عهده گيرند و تحمّل كنند و در نبرد ميان باطل ( كه در نظامهاى جاهلى مجسّم شده ) و حق ( كه در رهبريها و جنبشهاى راستين رسالتى مجسّم است ) ، تكليف واجب خود را ادا كنند ، و هر انفاق كنندهاى مطمئن باشد كه يارى دادن به حق تنها به مصلحت امّت نيست بلكه به مصلحت شخص او نيز هست ، و مالى كه انفاق مىكند كاهش نمىيابد بلكه خداوند در آن مال به دو بركت خواهد داد .
«
فَيُضاعِفَهُ لَهُ
- پس آن را ( براى او ) چند برابر گرداند . » در دنيا ، قرآن براى اين چند برابر كردن مثلى مىزند ، آنجا كه گويد :
«
مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ وَ اللَّهُ يُضاعِفُ لِمَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ
« 44 » - مثل آنان كه اموال خود را در راه خدا انفاق مىكنند همانند دانهاى است كه از يك دانه هفت خوشه برويد و در هر خوشه يكصد دانه باشد ( يعنى از دانهاى هفتصد دانه برآيد ) و خدا از اين مقدار نيز بر هر كه خواهد بيفزايد و خدا گشايش دهنده و بسيار داناست . » و امام على ( ع ) گفت : « الصدقة تنمى / 39 المال عند اللَّه - صدقه مال را نزد خدا افزون مىسازد . » « 45 » و اين پاداش در اين حدّ متوقف نمىماند ، بلكه بركت پيرامون زندگى او را فرا مىگيرد ، و دامنهء آن به اطرافيان او و نسلهاى آيندهء پس از او مىكشد .
امام صادق ( ع ) گفت : « چون بنده صدقه را نيكو بپردازد خداوند نيز جانشينى او را
هامش
( 44 ) - البقرة / 261 .
( 45 ) - بح ( بحار الانوار ) ، ج 77 ، ص 268 .