نيز توحيد و يكتاپرستى نجات از شرك و دوگانه و چندگانه پرستى است .
هنگامى كه ما - افراد بشر - پروردگار مسلّط و مقتدر خود را تقديس و تنزيه مىكنيم با قانون و سنّت عالم هماهنگ مىشويم ، زيرا هر چه در آسمانها و زمين است او را تسبيح مىكند و منزّه مىشمارد ، و سنتها و قوانين عالم اين چنين به خدمت كسى درمىآيند كه خدا را تسبيح مىكند و به يگانگى مىپرستد ، در حالى كه آن كس كه به دو شرك مىورزد و براى او شريك مىتراشد تنها مىماند ، شيطان مىربايد و يكسره به درون دوزخ مىافكند .
«
يُسَبِّحُ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
- هر چه در آسمانها و زمين است تسبيح او مىگويد و او پيروزمند حكيم است . » اين سوره بدين گونه همانطور كه به تسبيح خدا آغاز شده بود به تسبيح او نيز پايان مىيابد و ميان آن سرآغاز و اين / 284 پايان ، آيات كريم اهل بينشها را به افقهاى شناخت و معرفت بالا مىبرد كه به شناخت جامعه و نبردى كه در آن ميان كفر و ايمان داير است مىپيوندد و به شناخت افقهاى آسمانها و زمين و آنچه در آنهاست و شناخت نامهاى نيكوى خداوند مىانجامد .
اين سه آيه آخر سورهء الحشر را بر حسب نصهاى نقل شده فضلى است بسيار . مگر نه اين كه اين آيات ما را به نامهاى نيكوى خداوند رهنمون مىشود كه پروردگار سبحان ما بدان نامها و عناوين آسمانها و زمين را آفريده و كار پيشينيان و آيندگان را صلاح كرده است ؟ بياييد به سخن پيامبر ( صلّى اللَّه عليه و آله ) و اوصياى او ( عليهم السلام ) گوش فرا دهيم كه چگونه شأن اين نامها را بزرگ داشتند كه اگر آدمى آنها را با انديشه و هشيارى و بيدارى دل بخواند و آنها را وسيلهاى براى دعا به درگاه پروردگار قرار دهد بيگمان كراماتى خواهند ساخت .
از پيامبر خدا ( ص ) روايت شده كه گفت : « هر كه هنگامى كه صبح برمىخيزد سه بار بگويد : پناه مىبرم از شيطان رانده شده ، و سه آيهء آخر سورهء الحشر را بخواند ، خداوند هفتاد هزار فرشته بر او بگمارد كه به دو درود گويند تا روزش را به شب رساند ، پس اگر در آن روز بميرد ، شهيد مرده است ، و كسى كه