كفر و نفاق شمرده است . امام صادق ( عليه السّلام ) گفت : « شيطان به لشگرهاى خود مىگويد ميان آنان ( يعنى مؤمنان ) حسد و ستم ناشى از رشك را بيفكنيد زيرا اين دو برابر شركند » « 42 » و آن حضرت ( عليه السّلام ) در هنگام بر حذر داشتن شيعيانش گفت : / 246 « شما را از حسد ورزيدن بر يكديگر بر حذر مىدارم ، زيرا اصل كفر حسد است » « 43 » و گفت : « مؤمن غبطه مىخورد ولى حسد نمىورزد ، و منافق حسد مىورزد و غبطه نمىخورد » ، « 44 » و امام باقر ( عليه السّلام ) گفت : « حسد ايمان را مىخورد هم چنان كه آتش هيزم را مىخورد » ، « 45 » و پيامبر ( صلّى اللَّه عليه و آله ) ( در حالى كه مرادش حسد بود ) گفت : « تراشندهء موى نيست ولى تراشندهء دين است » ، « 46 » و خداى عزّ و جلّ به موسى بن عمران گفت : « اى ابن عمران ! بر مردم بر چيزى كه از فضل من به آنان رسيده حسد نورز ، و چشم خود را به دنبال آن ميفكن ، و در اين باره از نفس خود پيروى مكن ، زيرا حسود از نعمتهاى من خشمگين و از قسمتهايى كه من ميان بندگانم تقسيم كردهام متنفر و رويگردان است » ، « 47 » و گفتهء خداى تعالى
لا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ
در دلهاى خود ( حسدى ) نمىيابند » براى ما مؤكّد مىسازد كه حسودان صاحبان سينههاى تنگ و دلهاى بيمارند .
مهمترين خواستهايى كه حسودان در دل مىپرورند همان درهم شكستن و كوفتن برادرانشان است ، و شك نيست كه اين آرزو انبوه مىشود و عقدههايى در روان آنان به وجود مىآورد ، و آنان را به رفتار اجتماعى خطرناكى در برابر ديگران وامى دارد ، و از اين رو در روايت از امام صادق ( عليه السّلام ) آمده است : « حسود
هامش
( 42 ) - بحار الانوار ، ج 75 ، ص 278 .
( 43 ) - بحار الانوار ، ج 78 ، ص 217 ( مراد اينكه مؤمن افسوس مىخورد كه چرا مانند ديگرى كه خير مىكند ، امكان خير كردن ندارد ولى منافق چنين افسوسى كه در اين مورد و در خصوص كسب علم مستحسن است ، نمىخورد - م ) .
( 44 ) - بحار الانوار ، ج 73 ، ص 250 .
( 45 ) - همان مأخذ ، ص 144 .
( 46 ) - همان مأخذ ، ص 253 .
( 47 ) - همان مأخذ ، ص 249 .