كفران ( اين همزيستى ) پردازند و توطئه كنند ، از ذمّه و تعهّد اسلام خارج شدهاند ، و جنگ با آنان و تبعيدشان از سرزمين مسلمانان واجب است . و اين درست همان چيزى است كه با يهوديان بنى نضير و جز آنان شد . و اين رأى به واقع نزديكتر است تا تفسير « كفروا » به معنى نپذيرفتن اسلام ، زيرا خداوند آنان را به پذيرفتن اسلام مجبور نمىكند و هرگز نصرانى يا يهودى بودن ايشان موجب جنگ با آنان شمرده نمىشود . بلكه حق زندگى امن در ذمّهء اسلام و مسلمانان براى آنان واجب شناخته شده و از آنان همچون هر هموطن مسلمان ، ضمن پيمانها و حدودى كه در كتابهاى فقهى بتفصيل آمده ، دفاع و حمايت مىشود . اين امير مؤمنان ( عليه السلام ) است كه از تجاوزى كه به يك زن مسلمان در سايهء ( حكومت ظاهرى ) او شده هم چنان كه از تجاوزى كه به زنى از اهل كتاب شده است يكسان آزرده و متألّم مىشود و فرقى ميان آن دو نمىنهد و مىگويد : « شنيدهام مردى از مهاجمان به خانهء زنى مسلمان و زنى كه با پيمان در پناه اسلام است درآمده ، گردنبند و دستبند و گوشواره و خلخال آنان را به در مىآورده است . . . اگر از اين پس مرد مسلمانى از غم چنين حادثه بميرد ، چه جاى سرزنش اوست ، كه در ديدهء من شايسته و درخور واكنش اوست . » « 6 » اين همان واقعيّت اسلام و ديدگاه درستى است كه شايسته است در تحليل تاريخ و موضعگيريهاى مسلمانان نسبت به اهل كتاب در نظر گرفته شود ، اما كينتوزيهايى كه از جانب صهيونيستها و صليبيان متوجّه اين دو حقيقت است جز بر شالودهء حسد و هواها و مصالح نهاده نشده ، و بطبع پس از پيوستن كنست و واتيكان به گردونهء استكبار جهانى اين امر واضحتر است . بلى ، اگر اهل كتاب به تحريف كتاب خود پردازند ، و به راه ضديّت با ارزشهاى حقيقى بيفتند ، و به مسير جنگ با اسلام و رهبرى و پيروان آن در آيند ، جنگ با آنها واجب مىشود ، زيرا در اين صورت به هيچ رو بهرهاى از رسالتهاى خدا و پيامبران او ندارند .
ديگر بار به آغاز اين آيه برمىگرديم كه گويد : « هو - اوست آن خدايى
هامش
( 6 ) - نهج ، خ 27 ، ترجمه دكتر شهيدى ، بنگريد به ص 27 - 28 .