شرح آيات :
[ 1 ] شناخت خدا بزرگترين انگيزهء انسان براى عبادت و تسليم به او و بهترين ضمانت براى پايدارى بر آن است ، و راه معرفت و شناخت او منزه دانستن اوست از شريك ، و شناختن نامهاى نيكوى او تا بدانيم كه او سبحانه و تعالى شايستهء عبادت است و نفوس و خردها و اندامهاى ما بتمامى به دو تسليم شود و سربسپارد . و پروردگار ما به هر چيز اندازه از نور معرفت خود را الهام كرده ، و از اين رو هر چيزى به ستايش او مشغول است و تسبيح او مىگويد ، « وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ « 3 » - و هيچ چيزى نيست جز آنكه به ستايش او تسبيح مىگويد . » « سَبَّحَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ - خدا را تسبيح گويند هر چه در آسمانها و هر چه در زمين است . » تسبيحى تكوينى به تمام ناتوانى و محدوديت موجودات كه به معنى نياز آفريدگان به آفريننده و مدبّر است ، و تسبيحى عملى آنجا كه همه چيز تسليم شده و مطيع اراده و قوانين اوست ، و اجابت امر و نهى او ، تسبيحى كه هر يك به زبان خود بدان گوياست . و اگر آفريدهاى مختار مانند انسان سرپيچى كند و خدا را