«
وَ يُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ
- و آنان را به بهشتهايى كه در پايين آن نهرها جارى است درآورد ، در آن جاودانه باشند . خدا از آنان خشنود است . » براى راست بودنشان با او ، و پاكدل بودنشان نسبت به او ، و يارى و كمكشان به دين او و پيامبر او «
وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ
« 60 » - و خشنودى يافتن از جانب خدا بزرگتر است » از هر ثواب و پاداشى ديگر . . . و ايشان به نوبهء خود به دو تسليم شدند و سرسپردند .
«
وَ رَضُوا عَنْهُ
- و آنان نيز از او خشنودند . » براى شناخت او ، و ميل با پاداش و ثواب او ، پس آنان از آنچه به ايشان مىرسد بانگ و فرياد نمىكنند و از دشواريها و گزندهايى كه در راه او مىبينند روى نمىگردانند ، زيرا در جستجوى خشنودى اويند ، هر جا آن را بيابند ، و بزرگترين سرافرازى آنها در اين است كه از فداكاريهايى كه براى او كردهاند به خود نمىبالند ، و هر چيزى جز او را ارزان و ناچيز مىشمارند زيرا وجود خود را به خداى تعالى فروختهاند و آن را در گرو خشنودى او گذاشتهاند ، پس براى او به حزب گراييدند ( يارى كردند و متّحد شدند ) ، زير بيدق حق ، و رهبرى مكتبى ، و در گردهمايى مؤمنان ، آنچه را او دوست دارد دوست مىدارند / 197 و بدان عمل مىكنند و آنچه را او دشمن مىدارد دشمن مىدارند و از آن خوددارى مىكنند ، و مقياس و وسيلهء سنجش آنان در شناخت باطل و مصداقهايش ( دشمنان خدا و پيامبر او ) همان حق است كه در رسالت ، و رهبرى الهى و در وجود پيامبر و امامان ، و پس از ايشان عالمان مخلص ، مجسم و نمايانگر شده است .
«
أُولئِكَ حِزْبُ اللَّهِ
- اينان حزب خدايند ، » زيرا اينان تنها و تنها براى او و براى حق و رهبرى صالحاناند ، حتى ژرفتر از اختصاص محض منافقان به شيطان و باطل و به سردمداران كفر و مظاهر آن . هر
هامش
( 60 ) - التوبة / 72 .