انفاق در راه خدا است ، چيزى را كه انسان در راه خدا مىدهد بايد محترامانه تقديم كند و كرامت انسان فقير بايد حفظ شود .
انفاق در محضر عام
بعضىها عادتاً در حضور مردم به فقرا كمك مىكند . به فقير صدا مىزنند ، بيا اين پول را بگير ! . چنين كارى خيلى زشت است و نبايد آن را انجام دهيد . تا مىتوانيد در خلوت به فقرا كمك نماييد ؛ زيرا كمك كردن در حضور مردم شخصيت فقرا را زير سؤال مىبرد ، كرامت انسانى فقير را از بين مى برد . كمك نمودن فقراء در حضور مردم خوب نيست و ضررهاى را نيز در پى دارد . من به عنوان نمونه مىخواهم به دو مورد آن اشاره كنم .
ضرر اول : در چنين حالتىكه انسان به شخص فقير كمك مىكند ، ممكن است " نعوذ بالله " به ريا تبديل شود ؛ اگر به ريا تبديل گردد تمام ثواب عمل انسان از بين مىرود و صدقهى او نيز باطل مىشود ؛ زيرا كمك انسان نه تنها براى خدا نبوده كه از روى خود خواهى صورت گرفته است . عملىكه از روى خود خواهى صورت بگيرد باطل است و هيچ ارزشى ندارد . اگر انسان در خلوت به فقرا كمك كند ، خطر ابتلا به ريا بسيار ضعيف مىشود ، زيرا عمل مربوط به خدا مىشود و ثواب آن نيز زياد است . كمك كردن در خلوت ثواب زيادى براى كمك كننده دارد . اگر شخص فقير در ميان مردم باشد ، بايد انسان آهسته به او بگويد : آقاى فلانى ، لطفا اينجا بيا من به شما كار دارم ؛ وقتى آمد در يك گوشهى كه مردم آنان را نبيند ، پول را برايش بدهد و