تخطي إلى المحتوى الرئيسي

انوار هدايت (تفسير قرآن كريم) (فارسى) — صفحة 74

مساهمون:

ص٧٤

انفاق در خلوت

اگر سؤال شود كه انسان حق را به چه كسانى بدهد سائل و محروم كيست ؟ در جواب قرآن مىفرمايد :
« لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ »
به سائل و محروم بدهيد . سائل و محروم هردو فقير اند ؛ منتهى سائل به كسى مىگويد كه از مردم سؤال مىكند ، چيزى را براى خود مىخواهد ، طلب كمك مىكند ؛ امّا محروم كسى است كه با توجه به فقرى اقتصاديىكه دارد ، از كس چيزى نمىخواهد ، كرامت انسانى خود را حفظ مىكند و نمىخواهد عزت نفس خود را از دست بدهد . انسان محروم مانند ديگران زحمت مىكشد ، كار مىكند ؛ ولى درآمد او به اندازه مصرفش نيست و براى مخارج عيال او كفايت نمىكند ؛ ولى باتمام مشقت و مشكلات ، نمىخواهد چيزى را از كسى مطالبه نمايد ، در واقع آبروى خود را دوست دارد و به هر نحوىكه باشد آن را حفظ مىكند . آيه مباركه مىفرمايد : به چنين اشخاص نيز كمك كنيد ، ولو از شما چيزى را مطالبه نكند ، همين‌كه فهميديد فقير است برايش كمك كنيد . لازم نيست كه انسان بيايد از فقر خود براى ديگران شكايت كند و از مردم كمك بخواهد . كرامت انسانى بسيار ارزشمند است ، انسان عاقل نمىخواهد كرامت خود را به‌خاطر ماديات خدشه دار كند . لذا بر مؤمنين لازم است كه كرامت انسانى فقرا را حفظ نموده و به آنان كمك نمايند . ممكن است همسايه انسان فقير باشد ؛ ولى به‌خاطر آبرويش شكايت نمىكند ، چيزى را از كسى نمىخواهد ، وقتىكه انسان بفهمد همسايه‌اش فقير است بايد از هر طريقىكه