چنين كارى را انجام دهد ، خيلى برايش مفيد است و بركات زيادى را در زندگانى او بوجود مى آورد .
البته اين موضوع تنها به پولداران و سرمايه داران مربوط نمىشود ؛ بلكه همهى مردم مىتواند چنين كارى را انجام دهد ، فقير ، پولدار ، شاه ، گدا ، هرچه باشد فرق نمىكند ؛ هركس به اندازه توان خود بايد چيزى را به فقرا كمك كند . كسىكه ندارد پنجا افغانى را ماهانه براى فقرا اختصاص دهد ، كسىكه در حد وسط قرار دارد ، هفته يكصد افغانى بدهد ، كسىكه پولداراست ، به اندازه توان مالى خود ، مىتواند مبلغ زيادترى را هر روز يا هر هفته براى فقرا بدهد .
مهم اين است كه هركس به اندازه توان خود به خويشاوندان فقير خود يا به فقراى جامعه كمك نمايد . تمام اينها را كه انسان مىدهد به حساب خودش ذخيره مىشود ؛ چيزىكه در راه خدا داده شود ضايع شدنى نيست . بلكه چندين برابر بيشتر به صاحبش برمىگردد . تمام اموالىكه در راه خدا مصرف شده است در روز قيامت براى انسان پس داده مىشود . خداوند جل جلاله " ارحم الراحمين " است . زندگانى قيامت به صد سال و هزار سال خلاصه نمىشود ، زندگانى قيامت ابدى و پايان ناپذير است . انسان در قيامت " خلود " است . دنيا كشت زار آخرت است ، انسان حاصل كشت خود را در قيامت درو مىكند و چندين برابر براى انسان پس داده مىشود ، خزانه خدا هرگز كسرى ندارد و چيزى از آن كم نمىشود . داد خدا بىحساب مىباشد ، هر مقدارى كه اراده كند براى انسان مىدهد .
انوار هدايت (تفسير قرآن كريم) (فارسى) — صفحة 73
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص٧٣