علامه سيوطى در كتاب دُرّالمنثور « 1 » خود نقل كرده است كه پيغمبرمكرم اسلام صلى الله عليه وآله و سلم هروقتىكه از مجلس برمىخواست مىفرمود ، « سبحانك اللهم و بحمدك ، أشهد ان لااله الّا أنت استغفرك و اتوب اليه » بعضى از اصحاب عرض كردند : يا رسول الله صلى الله عليه وآله و سلم اين چه كلماتى است كه مىگوييد ؟ فرمود : اين ذكر را جبرئيل برايم تعليم داده است . اين اذكار كفاره همان چيزى است كه انسان در يك مجلس مىنشيند و از ياد خدا غافل مىشود . بعضى اوقات انسان در مجلس مىنشيند به حرف گفتن مشغول مىشود ، يا اينكه حرفهاى از انسان در مجلس صادر مىشود كه از نظر شرعى گفتن آنها درست نيست ، به هرصورت انسان در اكثر مجالس كه مىنشيند گاهى خدا را فراموش مىكند ، بسيار خوب است كه انسان بعد از برخاستن همين ذكر شريف « سبحانك اللهم و بحمدك ، اشهد ان لااله الّا أنت استغفرك و اتوب اليه » را كه از پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله و سلم نقل شده است بخواند و كفاره غفلت خود را بپردازد .
« وَ مِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَ إِدْبارَ النُّجُومِ »
رسول من ، در شب نيز خدا را تسبيح كن ،
« وَ إِدْبارَ النُّجُومِ »
وقتىكه ستارهها پشت برمىگردانند و مىروند . ظاهراً اين مربوط به دوركعت نافله صبح است كه بعد از آن ستارهها از نظر انسان غايب مىشوند . تسبيح نمودن خدا در هر شرايط ثواب دارد و در هر وقتىكه باشد كارى ارزشمند مىباشد و انسان در همهى حالات بايد خدا را تسبيح
هامش
( 1 ) - درالمنثور / ج 6 ، ص 120