است ؛ اگر فرزندان در كنار والدين خود باشند ، مسلم است كه براى همهى آنان خوش مىگذرد . مىگويد : گمان نكنيد كه با آوردن فرزندان از مقام والدينشان كم مىشود ! بلكه چيزى را از مقام آنان كم نمىكنيم . خداوند متعال جل جلاله اين كار را به فضل و كرم خود براى مؤمنين انجام مىدهد ، تا بندگانش در بهشت هيچگونه احساس ناراحتى نكنند . خدا قسمت كند كه انسان پدر و مادر مؤمن و خوب داشته باشد تا بهخاطر او فرزندانش نيز به مقام بالاى بهشتى برسند و از نشستن در كنار پدر و مادر خود لذت ببرند . در اين آيه مباركه دو سؤال ديگر نيز مطرح مىشود .
فرزندان اهل بهشت
سؤال اول : آيا مراد از فرزندان ، مؤمنين ، بچههاى كوچك و نا بالغ آنان است يا فرزندان بزرگ و بالغ آنان ؟ در اين مورد دو احتمال وجود دارد .
احتمال اول : ممكن است مراد آيه مباركه ، فرزندان بالغ و بزرگ آنان باشد ؛ زيرا قرآن مىفرمايد : آن فرزندانىكه در اصل ايمان از پدرشان پيروى كردهاند . با توجه به آيه مباركه ، چنين دانسته مىشود كه مراد فرزندان بالغ است ؛ زيرا ايمان مربوط به بزرگسالان مىشود . حالا چه اين فرزندان دختر باشند يا پسر ، فرق نمىكند ، اگر هر دوى آنان در مورد ايمان به خدا از پدر خود اطاعت نموده باشند ، خداوند جل جلاله به لطف و كرم خود ، آنان را نيز بهخاطر رضايت والدينشان باهم ملحق مىكند تا از نعمتهاى بهشتى لذت بيشترى ببرند .