خود را با او درگير كنم . انسانها در واقع با عدم مسئوليت پذيرى بر خودشان ظلم مىكنند . شاعر مىگويد :
اگر بينى كه نابينا و چاه است * اگر خاموش بنشينى گناه است
وقتى انسان مىبيند كه يك انسان جاهل از جاده منحرف گرديده و در گودال نابودى سقوط مىكند ، بايد او را رهنمايى كند تا از خطر سقوط نجات يابد ؛ انسان جاهل نيز مانند كور است ، اگر كسى او را رهنمايى نكند در چاه مىافتد ، چهقدر زشت است كه يك شخص نابينا در مقابل چشم انسان در چاه بيافتد و هيچ توجهى به او صورت نگيرد . انسانها در برابر خطاها و اشتباهات يكديگر مسئوليت دارند و بايد متوجه اشتباهات و خطاهاى همديگر باشند ؛ در صورت لزوم با حسن نيت يكديگر را سفارش به نيكى نموده و از بدىها باز دارند . اميد وارم كه اين مقدمه را فهميده باشيد . آنچه را كه تا كنون عرض كردم مربوط به زمان خاص نمىشود كه بگوييم مربوط به ايام محرم است و يا مربوط به ماه رمضان ؛ زيرا موضوع سفارش و تبليع ، جمعه و شنبه نمىخواهد ، روزهاى مخصوص نمىخواهد ؛ هر وقت كه انسان ببيند شخصى از مسير حق منحرف شدهاست لازم است كه او را ارشاد كند و از گمراهى نجات دهد .
مىخواهم اين حرف را نيز براى شما بگويم كه از نظر روانشناسى علىالقاعده ، نصيحت براى انسانها تأثير گذار است ؛ خصوصاً شبها و روزهاى جمعه كه مردم آنها را مقدس مىدانند . در نماز جمعه وقتى مردم شركت مىكنند گوشهاى شان بهسوى خطيباند ؛ وقتى خطيب جمعه ، قبل از نماز براى مردم خطبه مىخواند و مردم را به حق سفارش مىكند ؛ خيلى تأثير گذار است . فرا خواندن مردم بهسوى حق و دعوت آنها بهسوى صبر و مقاومت در روز جمعه ،