واقعًا آنهايىكه مشغول خرافات هستند ، هيچكارى را نمىتوانند انجام دهند ، جز اينكه مردم را فريب دهند ؛ اگر آنان مىتوانستند نفع و ضررى براى مردم برسانند ، ابتدا خود را از فقر و ذلت نجات مىدادند . اين آيه مباركه چهارده قرن جلوتر براى پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله و سلم نازل شده است . امّا تا هنوز معانى و مطالب آن ، طورى است كه انسان فكر مىكند در اوايل قرن بيست و يكم نازل گرديده است . بعضى اوقات كه انسان سطحى فكر مىكند ، تعجب مىكند كه چرا قرآن مجيد از ميان اين همه واجبات ، براى احقاق حق چنين تأكيد كرده است ؟ !
امّا وقتى انسان عميق فكر مىكند ، مىداند كه در همين قرن بيست و يكم ، ميليونها انسان به خرافات گرفتارند . از يك رسم محلّى كه خلاف حقيقت است ، مثل امر واجب اطاعت مىكنند . از باب نمونه يكى از رواج هاى خرافاتى نام مىبرم كه اكنون در اكثر نقاط افغانستان رايج است ؛ وقتى يك نفر فوت مىشود صاحب مصيبت تمام مردم محل را غذا مىدهد ؛ در حالىكه مستحب است به مدّت سه روز ، مردم براى صاحبان مصيبت غذا بدهند ؛ زيرا بر آنها مصيبت وارد شده است و يكى از عزيزان خانواده خود را از دست دادهاند ؛ همه در غم و اندوه عزيز از دست رفتهى خود گرفتارند . علاوه برآن ممكن است پول نداشته باشند و در آن شرايط حساس چگونه به دنبال پول بروند ؟ تا براى مردم غذا تهيه كنند ؟ اين عمل كاملا خرافاتى و خلاف شرع مقدس اسلام است .
خرافات زياد است ، تنها به اين موضوع خلاصه نمىشود ؛ متأسفانه در مراسم فاتحه گيرى نيز پولهاى زيادى را مصرف مىكنند و مردم را غذا مىدهند . اين در حالى است كه اكثريت مردم فقير هستند و ممكن است پولهاى را كه مصرف مىكنند از طريق سود و رباه بهدست آورده باشند و يا مجبور شوند ، زمين و خانه خود را بفروشند . اگر به آنها گفته شود كه در فاتحه گيرى به مردم غذا ندهيد
انوار هدايت (تفسير قرآن كريم) (فارسى) — صفحة 364
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص٣٦٤