به او زندگانى طيّبه عطا مىكنيم . زندگانى طيّيه چيست ؟ زندگانى انسان در كره زمين بر دو قسم است كه يكى زندگانى خوب و پر بركت و ديگرى زندگانى پست و ذلتبار .
در زندگانى طيّبه ، آنگونه كه آيه مباركه به آن اشاره دارد . انسان بر اساس ارزشهاى اخلاقى و روحانى زندگى خود را استوار مىسازد و در همين راستا احتياجات دنيوى خود را نيز در نظر مىگيرد . در زندگانى طيّبه انسان نيازهاى زندگانى مادى خود را طبق دستور قرآن كريم ، تأمين مىكند ؛ بهعبارت روشنتر ، غرايز سركش و طغيانگر خود را مهار و كنترل مىنمايد . تمام خواستههاى نفسانى و شهوانى ، مربوط به غرايز انسان است ؛ وقتى غرايز انسان كنترل شود ، تمام نيازها طبق مراد انسان تأمين مىشود ؛ در اينصورت ، انسان به گناه و معصيت نيز آلوده نمىشود . اگر انسان اينگونه زندگانى داشته باشد ، واقعاً زندگانى طيّبه است . زندگانى طيبه ، داراى خير و بركت زياد است ، دين و دنياى انسان در آن سالم مىماند ؛ اما زندگانى پست و ذلت بار ، همان زندگانى مادى است كه انسان معمولًا به خواستههاى نفسانى و شهوانى خود مىانديشد و هرچه غرايز از او مىخواهد ، همان را انجام مىدهد ؛ به عبارت ديگر ، لجام گسيخته و بىبندوبار مىشود . هرچه دلش بخواهد همان را انجام مىدهد ، حتى اگر به گناهان كبيره منجر شود . اين نوع زندگانى در واقع همان زندگانى پست و ذلّت بار است كه شبيه زندگى حيوانات و حتى بدتر از آن است .
قرآن مجيد انسان را از زندگانى مادى منع نمىكند ؛ بلكه مىفرمايد : زندگانى مادى خود را بر اساس معيارهاى دينى استوار سازيد . مسائل اقتصادى از نظر اسلام مهم است و بر همين اساس آن را بسيار واضح مطرح نموده است . انسان مىتواند براى تحصيل احتياجات مادى خود برنامهى منظم و دقيق داشته باشد و طبق
انوار هدايت (تفسير قرآن كريم) (فارسى) — صفحة 349
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص٣٤٩