مجتهدين و علماى بزرگ اسلامى ، قبلا كتابهاى زيادى را نوشتند و درآن زمان مشكل فقهى را رفع نمودهاند ؛ امّا اكنون آنها ناقص گرديده و پاسخى براى مسائل جديد ندارند ؛ مثلا موضوع بيمه و موضوع استنساخ ( شبيه سازى ) قبلا مطرح نبودند ؛ اما امروز يك موضوع مورد ابتلاى بشر شده است . فقه اسلامى بايد براى آنها جواب بدهد . مجتهدين با زحماتى كه مىكشند ، بايد سعى شان بر اين باشند كه فقه اسلامى را توسعه دهند و اين كار ممكن است ؛ منتهى زحمت مىخواهد . هيچ مسئلهى وجود ندارد كه فقه از جواب آن عاجز باشد ؛ زيرا فقه از قرآن و سنت استنباط مىشود و محدوديتى در آن وجود ندارد ؛ مثلا در مورد آيه مباركه
« إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ »
اگر علماى اسلامى صدها جلد كتاب بنويسند ، بازهم كم است و نمى تواند حق تمام مطالب آيه مباركه را ادا نمايند .
پيامدهاى عمل ناقص
« وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ »
صالحات جمع است . به اصطلاح علم اصول ، كلمهى جمع اگر « الف و لام » نداشته باشد معنى عموم از آن دانسته نمىشود ؛ اگر ( وعملوا صالحات ) مىبود بدون « الف ولام » ناكره مىشد ؛ يعنى بعضى از كارهاى خوب را هم انجام دهيد ؛ ولى در اين آيه مباركه ، « الف و لام » دارد و معنى عموم از آن استفاده مىشود .
مشكلى كه در بين مسلمانان وجود دارد اين است كه بعضى از مردم اعمال واجب را ناقص انجام مىدهند ؛ يعنى يكى از اعمال را انجام مىدهند و ديگرى را ترك مىكنند ، اگر نماز مىخوانند ، روزه را نمىگيرند ، اگر زكات