اوضاع عمومى كشور را مورد بررسى قرار مىدهند و چنانچه مشكلى وجود داشته باشد ، براى رفع آن اقدام مىنمايند . آنان همواره در تلاشاند تا ابهامات را از ميان مسلمين برداشته و زمينه همكارى بيشتر را بين مسلمانان شيعه و سنى فراهم سازند ؛ زيرا اگر همكارى لازم ميان مسلمانان وجود نداشته باشد ، زمينه اختلاف افگنى براى دشمنان اسلام فراهم مىشود .
9 - تدوين قانون احوال شخصيه شيعه
حضرت آيتالله العظمى محسنى ( دامظلهالعالى ) در سال 1384 هجرى شمسى ، با تلاش پيگير و زحمات بدون وقفه ، قانون احوال شخصيه شيعه را با همكارى جمعى از قانوندانها و حقوقدانهاى متديّن ، با اشرافيت كامل تدوين نمودند كه بعد از تدوين ، آن را براى طى مراحل قانونى به ارگانهاى ذىربط كشور فرستادند . « 1 » آنان بعد از مطالعه و بررسى ، اين قانون را براى تصويب در مجلس شوراى ملى فرستادند كه متأسفانه مدتهاى زيادى بدون دليل در آرشيف مجلس باقى ماند . سپس در سال 1388 هجرى شمسى ، با وجود مخالفت كشورهاى بزرگ غربى و اجيران داخلىآنها ، اين قانون توسط مجلس نمايندگان و مجلس بزرگان تصويب گرديده و با توشيح رئيس جمهور وقت ( آقاى حامد كرزى ) جزء قوانين نافذه كشور گرديد . « 2 »
هامش
( 1 ) - حسينى حنيف ، سيد احمد ، جريان شناسى فقهى و حقوقى قانون احوال شخصيه شيعيان افغانستان ، ص 13 .
( 2 ) - البته اين قانون ، قبل از تصويب مجلس و بعد از توشيح رئيس جمهور ، دچار آفت زدگى گرديد كه محققين محترم ، براى اطلاع بيشتر ، به كتاب ( سرنوشت قانون احوال شخصيه شيعه ) نوشته معظمله مراجعه نمايند .