امروز در اكثر قريههاى دور افتاده حمام وجود ندارد و براى عبور از يك درياچه كوچك ، پُلچك هم براى عابرين وجود ندارد . اگر سرمايه داران كشور ، بيايند براى مناطق محروم ، حمام درست كنند و يا براى عبور عابرين از رود خانهها و درياچهها پُلچك بسازند ، خيلى از مشكلات مردم كاهش مىيابد . مردم افغانستان همه فقير نيستند ؛ بلكه سرمايه داران زيادى در كشور وجود دارند ؛ آنها مىتوانند كارهاى عامالمنفعه انجام دهند ؛ ولى متأسفانه اين فرهنگ هنوز در كشور ما نهادينه نشده است .
البته منظورم اين نيست كه سرمايه داران بهصورت مجانى اين كارها را انجام دهند ؛ بلكه عرض من اين است كه پولداران براى مردم حمام بسازند و در عوض از آنها پول بگيرند . اگر در يك قريه حمام وجود داشته باشد ، مردم به ميل و اراده خود مىآيند حمام مىكنند و پول هم مىدهند ؛ براى اينكه خود را از كثافت ظاهرى پاك كنند حتماً چنين كارى را انجام مىدهند . در اين صورت هم به نفع مردم است و هم به نفع صاحب پول ؛ زيرا با يكمقدار سرمايه گذارى اندك ، هم مشكل مردم رفع مىشود و هم عوايدى براى صاحب پول دارد . تمام كارهاى عامالمنفعه را كه سرمايه داران انجام مىدهند ، مىتوانند در عوض از مردم پول بگيرند . مُفت و مجانى كسى چنين كارها را انجام نمىدهد ؛ بايد در مقابل كار و خدمات خود از مردم چيزى را بگيرند . متأسفانه تا كنون چنين كارى در مناطق محروم صورت نگرفته است .
مردم افغانستان مردم خوبى هستند و به مسائل دينى خود توجه دارند ؛ آنان براى حفظ دين خود با شوروىها جنگيدند و جهاد نمودند ؛ هزاران نفر را براى حفظ دين و دنياى خود قربانى كردند ؛ اما وقتى به مال مىرسد ، كسى حاضر نمىشود كه مكتب بسازند ، پُل ، حمام و يا شفاخانه بسازند . مردم به اين چيزها ضرورت دارند و
انوار هدايت (تفسير قرآن كريم) (فارسى) — صفحة 254
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص٢٥٤