دستور دادند كه بهعنوان فرمانده لشكر اسلام ، همراه با سپاه خود به طرف يابس حركت نمايند . طبق دستور پيامبراكرم صلى الله عليه وآله و سلم حضرت على عليه السلام باجمعى زيادى از مهاجرين و انصار بهآنسوى حركت كردند . در اول صبح كه هوا هنوز تاريك بود به آنجا رسيدند و با توجه به اينكه قبلًا گفتگوهاى سياسى بين مسلمانان و مشركين صورت گرفته و مذاكرات بدون نتيجه پايان يافته بود ، در اين مرحله تنها راهى كه باقى مانده راه جنگ بود و به همين دليل بود كه مسلمانان براى بار دوم از مدينه خارج شدند تا از خود دفاع نمايند .
گرچند تعداد مسلمانان به فرماندهى حضرت امير عليه السلام نسبت به مشركين اندك بودند و علاوه برآن از سلاح و مهمات كافى نيز برخوردار نبودند ؛ ولى با روحيهى بسيار عالى و كيفيت خوب جنگى ، توانستند دشمن را محاصره نمايند . در جنگ معمولًا كميت افراد و داشتن اسلحه نقش مهمى دارد و در آن شكى وجود ندارد ؛ ولى كميت افراد و داشتن اسلحه به تنهايى نمىتواند سرنوشت جنگ را تعيين كند ؛ قرار تجارب جنگى آنچه كه در جنگ سرنوشت ساز است اراده قوى و ايمان محكم به خداوند جل جلاله است ؛ اگر اراده قوى و ايمان راسخ در ميان لشكر وجود نداشته باشد ، كميت افراد و داشتن اسلحه بهتنهايى درد كسى را دوا نمىكند ؛ سلاح و مهمات همراه با روحيه عالى و اراده استوار ، مىتواند سرنوشت يك ملت را تغيير دهد . در خيلى از جنگها ثابت شده است كه تعداد اندكى بدون سلاح كافى سرنوشت جنگ را به نفع خود رقم زدهاند و علت آنهم اراده قوى و ايمان استوار بوده است .
مسلمانان وقتى دشمن را محاصره كردند ، براى دومين بار مشركين را نصيحت نمودند كه از جنگ دست بردارند و به اسلام ايمان بياورند ؛ ولى آنها مانند دفعه قبل از لجاجت دست بر نداشتند و گفتند كه ما نه تنها مسلمان نمىشويم ؛ بلكه
انوار هدايت (تفسير قرآن كريم) (فارسى) — صفحة 227
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص٢٢٧