ديگران برتر و بهتر مىدانند ، در واقع آنان به انحراف مىروند و به خود ضرر مىرسانند . ضررى كه هرگز براى آنان قابل جبران نيست . بهقول شاعر كه :
چندين چراغ دارد و بىراهه مىرود * بگذار تا بيافتد و بيند سزاى خويش
« يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْداثِ سِراعاً كَأَنَّهُمْ إِلى نُصُبٍ يُوفِضُونَ »
روزىكه با سرعت از قبرهاى خويش خارج مىشوند ، مثل اينكه بهسوى بتهاى خود مىشتابند .
بتپرستى در طول تاريخ هيچ فرق نكرده است و امروز نيز مثل سابق بتپرستى به اوج خود باقى است ؛ منتهى مظاهر بتپرستى فرق نموده است ( بتپرستى ديروز رايج بود و امروز نيز رايج است و فردا نيز رايج خواهد بود ) بتپرستى تا زمانى ادامه دارد كه آخرين ذخيره الهى ، مهدى موعود عجلالله فرجه الشريف ظهور نمايد ؛ آن موقع است كه اساس شرك و بتپرستى سست و يا برچيده مىشود .
شرمندگى در قيامت
« خاشِعَةً أَبْصارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ذلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كانُوا يُوعَدُونَ »
اين همان روزى است كه به آنها وعده داده شده بود .
قرآن حالات كفار ، مشركين ، پول پرستان و شهوت پرستان را بيان مىكند ؛ حالات آنهايى را بيان مىكند كه در دنيا به دستور پروردگار خويش پشت كردند . آنانىكه از فطرت انسانى خود فاصله گرفتند ، از مقام انسانى خود دست برداشتند و بهسوى حيوانيت رفتند . عزت و وقار را فداى شهوت خود نمودند ، ذلت را براى