خيانت در آنها ايجاد مىشود . بنابراين تا زمانىكه جلو خيانت گرفته نشود ، تا زمانىكه هركس خود را در برابر وظايف خود أمين نداند ، نه تنها كشور به پيشرفت و ترقى نمىرسد ؛ بلكه وضعيت از اينهم بدتر مىشود .
« وَ الَّذِينَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ »
آنهايىكه به عهد و پيمان خود استواراند . دراين آيه مباركه از دو چيز صحبت شده است ؛ امانت دارى است و ديگرى عهد و پيمان . پيمان بستن نيز دو نوع است .
نوع اول : پيمان كه با خدا بسته مىشود . انسان در پيشگاه خداى خود تعهد مىكند كه فلان كار را انجام دهد ، يا اينكه فلان كار را انجام ندهد . دراين صورت بايد انسان بسيار مواظب خود باشد تا به پيمان خود وفادار بماند ؛ زيرا پيمان شكنى با خدا خيلى خطرناك است و انسان را ذليل مىسازد .
نوع دوم : پيمان بستن با مردم ، انسان با مردم عهد و پيمان مىكند كه براى آنها خدمت كند ، يا فلان كار را براى آنها انجام مىدهد . در اين مورد نيز نبايد انسان پيمان شكنى كند ؛ زيرا چنين كارى از نظر قرآن جايز نيست و از آن مذمت شده است . بهقول شاعر كه مىگويد :
بستم به تو پيمان درستى ز ازل * هرگز نشوم در رهى پيمان توسُست
قرآن مجيد در اين مورد مىفرمايد :
« مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ »
« 1 » در ميان مؤمنين مردانىهستند كه آنچه با خدا پيمان بستند صادقانه وفا كردند .
هامش
( 1 ) - احزاب / 23