دينى دور باشد ، نمىتواند نفس خود را تربيت كند و غرايز خود را كنترل نمايد ؛ زيرا خود خواهى و خرافه پرستى ، دوستى و دلبستگى به مال و ثروت دنيا همه از غرايز انسان سرچشمه مىگيرد .
« فَمَنِ ابْتَغى وَراءَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ العادُونَ »
اگر بخواهند پا را از اين فراتر بگذارند ، آنها متجاوزاند .
انسان بايد به حلال خود اكتفا كند ، حلال يعنى همسر و كنيز انسان ؛ اگر كسى به حلال خود اكتفا نكند او متجاوز است . در دنيا و آخرت مورد عذاب خدا قرار مىگيرد ؛ زيرا كيفر اعمال او همين است . عذاب خدا در دنيا چيزىهاى مانند زلزله ، صيحه ، رجفه و ايدز است ؛ اما در قيامت آتش سوزان جهنم است كه مجرمين از ديدن آن خوف و وحشت دارند . به همين دليل قرآن مجيد ، أهميت تربيت را بيان مىكند . راه هاى تربيت را براى انسان نشان مىدهد كه چگونه انسان مىتواند طبيعت خام خود را تربيت نمايد و چگونه غرايز سركش خود را مىتواند مهار كند . از يكطرف زنگ خطر غرايز طغيانگر را بهگوش انسانها مىرساند و از طرف ديگر راههاى كنترل و مهار نمودن غرايز را نشان مىدهد . قرآن مجيد كتاب خدا است و مىخواهد انسان را تربيت كند ؛ ولى انسانها از روى غفلت و بىتوجهى بيشتر بهسوى طبيعت خود سركش خود ميل دارند .
امانتدارى و حفظ پيمان
« وَ الَّذِينَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ »
آنهايى كه به امانتها و پيمانهاى خود استوار هستند و به آن احترام مىگذارند .
در مورد امانت سفارشهاى زيادى شده است تا كسى به امانت خيانت نكند . از نظر قرآن خيانت در امانت حرام است و لازم است انسان امانت را حفظ نموده و در