طفلهاى كه توسط دولتها نگهدارى مىشوند ، به اسم مادرخود شناخته مىشوند ؛ زيرا معلوم نيست كه پدر آنها چهكسانى هستند ؟ در غرب متمدّن يك زن مىتواند با چندين مرد ارتباط داشته باشد و به همين دليل تشخيص نوزادان ، حتى توسط لابراتوارها نيز نا ممكن مىشود .
« وَ الَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ »
مىفرمايد : انسان هلوع است مگر كسانىكه از عملهاى نا مشروع زنا و همجنسگرايى خود را حفظ مىكنند و از بى عفتى پرهيز مىنمايند ؛ به عبارت ديگر خود را با فحشا و منكرات آلوده نمىكنند و عورت خود را هميشه پاك نگهمىدارند .
« إِلَّا عَلى أَزْواجِهِمْ أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ »
مگر با همسران و كنيزان شان كه خدا آنها را حلال قرارداده است و كسى آنان را در اين مورد ملامت و سرزنش نمىكند .
قرآن مجيد مخالف غرايز انسانى نيست ؛ بلكه به انسانها توصيه مىكند كه غرايز خود را تعديل كنيد و آنچه كه فطرت شما تقاضا دارد به همان مقدار اكتفا نماييد . دين اسلام دين فطرت است و نمىخواهد انسان بر خلاف فطرت خود عمل نمايد . انسان مثل حيوان نيست كه در عمل جنسى خط سرخ نداشته باشد ؛ بلكه انسان در ابعاد مختلف زندگانى خود ، حدود معين دارد و در هر شرايطى وظيفه دارد تا كرامت انسانى خود را حفظ نمايد . مسائل جنسى يكى از غرايز انسان است كه بايد اشباع شود و انسان از آن لذّت ببرد ، لذّتهاى مشروع و حلال كه خلاف فطرت انسانى نباشد ، از نظر اسلام جايز است . يكى از لذتهاى مشروع استفاده از مسائل جنسى است كه دين مقدس اسلام با شرايط و مقررات خاص آن را جايز مىداند ؛ استفاده از مسائل جنسى بايد به حيثيت ظاهرى و باطنى انسان ضرر نرساند . لذتهاى حلال نيز از خود حدودى دارد كه بايد افراط و تفريط در آن