هرمقدار پولى را كه آنان جمع مىكنند ، به شركت مربوطه مىدهند . در نتيجه تمام پولها به جيب شركت مىرود ؛ اين موضوع معضلهى بزرگ اجتماعى شده است .
در شرايط كنونى گدايى كردن براى عدهاى از مردم تجارت بزرگ شده است و حتى گفته مىشود كه به وسيله همين گداها ، تجارت مواد مخدر نيز صورت مىگيرد و كسى هم نيست كه جلو چنين اشخاصى را بگيرد . جلوگيرى از تخلفات وظيفه دولت است و بايد دولت جلو تخلفات را بگيرد ؛ زيرا وجود چنين اشخاص براى حيثيت كشور ضرر دارد و به هر شكلى كه مىشود بايد بند و بساط اينها جمع شود و تمام گداها از شهر برداشته شود . متأسفانه دولت تا كنون چنين كارى را انجام نداده است و براى آينده نيز كدام پلان مشخص را روى دست ندارد . حالا اگر دولت نمىتواند يا عمداً چنين كارى را انجام نمىدهد ، راههاى ديگر نيز وجود دارد . حلال احمر و يا سره مياشت مىتواند در اين مورد كارى را انجام دهد ؛ اين ارگان خيريه مىتواند گداهاى واقعى را تحت پوشش خود قرار دهد تا زمينه سوء استفاده بعضى از شركت ها از بين برود .
به هر صورت اگر گداهاى كوچه و بازار قابل شناسايى نيستند ، فقراى كه در محل سكونت انسان زندگانى مىكنند ، قابل شناسايىاند و بايد انسان از اموال خود به آنها كمك كند . چه به آنهايى كه خودشان سؤال مىكنند و چه به آنهايى كه فقيراند و صداى خود را بلند نمىكنند . بايد به اين دو دسته كمك صورت بگيرد .
« وَ الَّذِينَ فِي أَمْوالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ »
در بعضى از روايات وارد شدهاست ، كسانىكه خداوند جل جلاله به آنها مال زياد داده است بايد براى فقرا و محرومين از اموال خود كمك كنند و براى خويشاوندان فقير خود نيز چيزى بدهند و آنان را در اموال خود شريك سازند . حتّى علاوه بر فقرا و مساكين ، بايد براى رفع نيازمندىهاى مردم كارهاى خيريه انجام دهند .