فايده دهم : ستونهاى نامرئى جهان
قال اللّه تعالى :
اللَّهُ الَّذِي رَفَعَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى . . .
( الرعد آيه 2 )
و قال تعالى :
خَلَقَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها وَ أَلْقى فِي الْأَرْضِ رَواسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِكُمْ . . .
( لقمان ، آيه 10 )
در اين دو آيه ذكر شده كه خداوند آسمانها را بلند نمود و آفريد بدون ستونهايى كه ( آنها را ) ببينيد .
يعنى آسمانها را توسط پايههاى ناديدنى ( غير مرئى ) آفريد و بلند نمود . ظاهرا كلمه سماوات ، منظومههاى شمسى و كهكشانها هر دو را شامل مىشود ، حالا ببينيم كه اين ستونهاى غير ديدنى و غير محسوس چه مىباشد . اسحاق نيوتن مىگويد اين قوه جاذبه و دافعه است كه سيارات خورشيدها را در مدارهاىشان نگهداشته است ، اگر جاذبه خورشيد نمىبرود ، سيارات به طرف جهت مخالف خورشيد پراكنده شده و سقوط مىكردند و اگر قوه دافعه نمىبود همه سيارات در مركز خورشيد سقوط مىكردند و خورشيد آنها را در شكم خود مىبلعيد « 1 » قوه دافعه از حركت سريع اجسام پيدا مىشود ، مثلا يك قطعه سنگ و يا يك فروند طياره تا زمانى كه در حركت است سقوط نمىكند ، وقتى
پاورقی
( 1 ) - اين استدلال به نظر من قابل بحث است و قوه دافعه مىتوانست آنها را در مدارشان حفظ نمايد .