نمىدهم و اگر يكى از اين سه فضيلت براى من مىبود بهتر از شتران سرخ مو بود :
1 - از رسول خدا شنيدم . . . كه به على فرمود آيا راضى نمىشوى كه تو به منزله هارون از موسى نزد من باشى ؟ مگر اينكه بعد از من نبوتى نيست .
2 - از ايشان زور خيبر شنيدم كه فرمود : همانا پرچم را به مردى عطا خواهم كرد كه خدا و رسول را دوست دارد و خدا و رسول او را دوست دارد .
3 - وقتى اين آيه نازل شد :
« فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ »
رسول خدا على و فاطمه و حسن و حسين را خواند و فرمود خدايا اينان اهل من هستند .
( صحيح مسلم ، ج 15 / 176 و رجوع شود به جامع ترمذى ، ج 3 / 214 )
21 - انس : پيامبر ( ص ) سوره برائت را به ابى بكر فرستاد ، بعد ابو بكر را طلبيد و فرمود سزاوار نيست براى احدى كه از طرف من تبليغ كند اين موضوع را مگر براى مردى از اهل من ، على را طلبيد و برائت را به او داد . ( جامع ترمذى ، ج 3 / 55 و اين حديث متن ديگرى هم دارد . همان مصدر )
22 -
على : و الذى فلق الجنة و برأ النسمة انه لعهد النبى الامى الى : ان لا يحبنى الا مؤمن و لا يبغضنى الا منافق .
( صحيح مسلم ، ج 1 / 64 )
23 -
عن حنش عن على عليه السلام « 1 » : بعثنى رسول اللّه الى اليمن قاضيا ، فقلت يا رسول اللّه ترسلنى و انا حديث السن و لا علم لى بالقضاء فقال : ان اللّه يهدى قلبك و يثبت لسنانك . . . فمازلت قاضيا او ما شككت فى قضاء بعد « 2 »
هامش
( 1 ) - بدانكه ابى داود عادتش اين است كه در همه جا يا اكثر مواردى كه نام على يا فاطمه را ذكر مىكند جمله عليه ( يا عليها ) السلام را ذكر مىكند .
( 2 ) - سنن ابى داود ج 3 ، 300 .