تفسير سوره دخان « 1 »
نزول قرآن
« حم ، وَ الْكِتابِ الْمُبِينِ ، إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ إِنَّا كُنَّا مُنْذِرِينَ ، فِيها يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ ، أَمْراً مِنْ عِنْدِنا إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ »
( الدخان : 1 - 5 ) ؛ قسم به كتاب روشن يا روشنگر ، كه ما آن را در شب پر خير نازل كرديم ما ( هميشه ) بيم دهندگان ( بندگان عاصى خود ) بوده ايم . در آن شب پر خير هر چيز محكم را ( از محتملات ديگر ) جدا كرديم امرى كه از پيش ما است ما ( هميشه ) ارسال كنندگان و فرستادگان بوده ايم .
در اين سوره خبر از نزول كتاب مبين مىدهد « 2 » ولى در آيه 185 بقره عنوان قرآن آمده است :
« شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى وَ الْفُرْقانِ »
ولى در اول سوره حجر هردو را جمع فرموده است « 3 » :
« الر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ وَ قُرْآنٍ مُبِينٍ »
و در آيات زياد ديگر جدا جدا ذكر شده اند ، بهرحال هردو نام كاشف از يك حقيقت است و زمان انزال قرآن در شب قدر و شب پر خير در ماه مبارك رمضان است ، و به كمك احاديث و اقوال علماء فهميده مىشود اين شب ، در دهه سوم ماه رمضان واقع است .
اما مكان نزول آن محتمل است بيت المعمور باشد ، ممكن است آسمان اول و ممكن است قلب مقدس و نورانى خاتم المرسلين ( ص ) باشد . ولى آنچه سبب بحثهاى متعدد و اقوال مختلف شده اينست كه از تاريخ اسلامى و خود آيات كثيره قرآن معلوم مىشود كه قرآن تدريجاً در
هامش
( 1 ) - اين سوره مكى و داراى 59 آيه مى باشد .
( 2 ) - ظاهراً عنوان كتاب به اعتبار نوشته بودن آيات در لوح محفوظ است و يا به اعتبار نوشته شدن آن در زمين ( علاقه ما كان يا ما يكون )
( 3 ) - اينكه قرآن را بخلاف كتاب نكره ذكر فرموه دليلش فهميده نشد .