تفسير سوره دخان « 1 »
نزول قرآن
« حم ، وَ الْكِتابِ الْمُبِينِ ، إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ إِنَّا كُنَّا مُنْذِرِينَ ، فِيها يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ ، أَمْراً مِنْ عِنْدِنا إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ » ( الدخان : 1 - 5 ) ؛ قسم به كتاب روشن يا روشنگر ، كه ما آن را در شب پر خير نازل كرديم ما ( هميشه ) بيم دهندگان ( بندگان عاصى خود ) بوده ايم . در آن شب پر خير هر چيز محكم را ( از محتملات ديگر ) جدا كرديم امرى كه از پيش ما است ما ( هميشه ) ارسال كنندگان و فرستادگان بوده ايم . در اين سوره خبر از نزول كتاب مبين مىدهد « 2 » ولى در آيه 185 بقره عنوان قرآن آمده است : « شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى وَ الْفُرْقانِ » ولى در اول سوره حجر هردو را جمع فرموده است « 3 » : « الر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ وَ قُرْآنٍ مُبِينٍ » و در آيات زياد ديگر جدا جدا ذكر شده اند ، بهرحال هردو نام كاشف از يك حقيقت است و زمان انزال قرآن در شب قدر و شب پر خير در ماه مبارك رمضان است ، و به كمك احاديث و اقوال علماء فهميده مىشود اين شب ، در دهه سوم ماه رمضان واقع است . اما مكان نزول آن محتمل است بيت المعمور باشد ، ممكن است آسمان اول و ممكن است قلب مقدس و نورانى خاتم المرسلين ( ص ) باشد . ولى آنچه سبب بحثهاى متعدد و اقوال مختلف شده اينست كه از تاريخ اسلامى و خود آيات كثيره قرآن معلوم مىشود كه قرآن تدريجاً در