حديث در خصوص بحارالانوار ج . . . . . طبع جديد مشكل است و عقل نيز استبعاد دارد مردى كه روز قيامت براى هدايت بشر و از بين بردن همهى گمراهىها و شرك و كفر و اديان باطله ، انتخاب شده ، از 63 سالگى عمر خود ، تنها 23 سال ، ايمان و ارتباط به خداى خود داشته و چهل سال عمر او - نعوذ بالله - در كفر و نادانى و بطالت گذشته ! ! آنانى كه چنين نظر دارند از درك معنويت مقام نبوت و خاتميت به كلى محروم هستند .
بعضى از مفسران دقيق النظر مىگويند : نفى درايت آن حضرت به سوى تفصيل و جزييات كتاب و ايمان مىرود نه به نفى اصل كتاب و ايمان ، هر چند اجمالا ، آن حضرت قبل از بعثت و نزول قرآن ايمان به خدا و معرفت اجمالى به ا و و شريعت داشته است .
اين جواب ، تاحدى خوب است ؛ ولى بايد تفحص و تدبر بيشتر شود تا جواب روشنتر ارايه گردد . والله العالم بكلامه و حال رسوله .
يك مطلب جديد
به نظر من به استناد بعضى احاديث كه به ذهنم مىرسد و سند آن معتبر است ، در مورد فرق بين « وحى » و « الهام » كه بر اولياء مىشود ، مىتوان گفت : پيام اگر توسط فرشته مستقيماً و از جانب خداوند باشد ، وحى گفته مىشود چنانچه پس از رسيدن آن به پيامبر ، فرشتهى مذكور از طرف پيامبر مأموريت پيدا كند كه اين پيام را مثلا به على ( ع ) برساند و يا به ولى عصر ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) الهام گفته مىشود ؛ ولى مطلب باز هم محتاج به تتبع در قرآن و احاديث معتبره است ظاهر قرآن اين است كه پيام به مادر موسى ( ع ) مستقيماً رسيد ، نه توسط كدام پيامبر ، و همچنين جبرئيل . پيام خدا را به مريم ( ع ) . بنابراين فرق جوهرى بين وحى و الهام محتاج به تحقيق است .