مؤيد آن ، آيهى ديگر است كه مىفرمايد :
« لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ وَ أَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَ الْمِيزانَ . . . »
( الحديد : 25 ) ؛ چون كه كلمهى ( معهم با آنان ) ظهور دارد كه مراد از ميزان ، همان دين باشد .
ارادهى مؤمين در قيامت
« لَهُمْ ما يَشاؤُنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ »
( الشورى : 22 ) ؛ ارادهى عبد در بهشت به اذن خدا مؤثر كامل است هر چه بخواهند ، خدا آن را به وجود مىآورد و گويا قانون سببيت در آن جا ، غير از قانون سببيت در دنيا است . مرادم اختلاف مصاديق اسباب است ، و كبراى قانون مذكور ، در دنيا و آخرت يكسان بوده و همهجا ثابت است .
موجودات مادى در آسمان
« وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَثَّ فِيهِما مِنْ دابَّةٍ وَ هُوَ عَلى جَمْعِهِمْ إِذا يَشاءُ قَدِيرٌ »
( الشورى : 29 ) ؛ از نشانههاى خداوند آفرينش آسمانها و زمين است و آنچه كه در اين دو از جنبندگان پراكنده است و او بر جمع و يكجا كردن آن جنبندگان وقتى كه بخواهد توانا است جنبنده ، ظهور در موجود مادى دارد ، بنا براين اولين مطلبى كه از آيه به دست مىآيد [ اين است ] كه آسمانها تنها جاى ملائكه - موجودات لطيف روحانى به عقيدهى متكلمين مسلمان - نيست ؛ بلكه محل موجودات مادى عاقل نيز مىباشد و اين وصف عقل آنان ، از ضميرجمع غائب ( على جمعهم ) استفاده مىشود .
سؤال : ملائكه اگر اجسام لطيف باشند مىشود مصداق دابه باشند ؟
جواب : ظهور لفظ دابه ، ياد آور موجودات مادى و جسمانى محسوس است .